99. İbrahim şöyle dedi: "Ben Rabbime (onun emrettiği yere) gideceğim. O bana yol gösterecektir."
99. İbrahim şöyle dedi: "Ben Rabbime (onun emrettiği yere) gideceğim. O bana yol gösterecektir."
﴿٩٩﴾
(İbrâhîm) “Ben küfür diyarından ayrılarak Rabbime gidiyorum. O beni emrettiği yere varmaya ulaştırır. Ki, orası da Şam'dır.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
İbrahim dedi ki: Ben Rabbime gidiyorum. O bana doğru yolu gösterecek.
İbrahim şöyle dedi: "Ben, kavmimin yurdunu terk ederek O'na ibadet etme imkânına kavuşmak için Rabbime hicret ediyorum. Rabbim bana dünyada ve ahirette hayırlı olanı gösterecektir."
(Oradan kurtulan İbrahim:) Ben Rabbime gidiyorum. O bana doğru yolu gösterecek. Rabbim! Bana sâlihlerden olacak bir evlat ver, dedi.
İbrâhim, “Ben rabbime gidiyorum” dedi, “O bana yol gösterecektir.”
Bir de (İbrahîm) şöyle dedi: "- Ben Rabbime, (bana emrettiği yere) gidiyorum, O bana yolunu gösterir."
Ibrahim: «Dogrusu ben Rabbim ugrunda sizi birakip gidiyorum; O beni dogru yola eristirir» dedi.
Ve İbrâhim, şüphesiz ben Rabbıma gidiyorum, O bana doğru yolu gösterir, dedi.
Bir de dedi ki: «Ben Rabbime gidiyorum, o bana yolunu gösterir.»
(İbrâhîm): «Ben, dedi, doğrusu Rabbime gidiciyim. O, bana yol gösterir».
Nihâyet (biz kendisini ateşten kurtardıktan sonra İbrâhîm) dedi ki: `Gerçekten ben Rabbime gidiciyim; (O) bana doğru yolu gösterecektir.`
O, dedi ki: Doğrusu ben, Rabbıma gidiyorum. O beni hidayete erdirir.
Ve dedi ki: «Şüphe yok ben Rabbime gidiciyim, elbette beni doğru yola iletir.»
«Ben Rabb’ime gidiyorum, O beni doğru yola iletecek.»
İbrâhim dedi ki: "Ben, Rabbimin gitmemi emrettiği yere doğru gidiyorum, O elbet bana yol gösterecektir."