142. Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.
Kur’an sayfası yükleniyor…
142. Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.
﴿١٤٢﴾
Nefsi tarafından kınamış bir hâlde iken Rabbinin izni olmadan denize gidip gemiye binmesinden dolayı onu hemen balık yuttu.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
O, kınanmış iken bir balık onu yuttu.
Onu denize attıklarında bir balık kaptı ve yuttu. Rabbinin izni olmadan denize gittiğinden dolayı kınanacak bir davranışta bulunmuştu.
Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.
Kendisini (büyük bir) balık yuttu. Doğrusu o (bundan önce) kınanacak bir iş yapmıştı.
(Kavminden kaçmış olduğundan ötürü) nefsini kınamış bir halde iken, hemen balık onu yuttu.
Kendini kinarken onu bir balik yutmustu.
Yûnus kendi kendini kınarken büyük bir balık onu yutuvermişti.
Derken (denize atılmış ve) kendisini balık yutmuştu. (Kendi nefsini) kınıyordu.
O, kınanmış bir halde iken kendisini hemen balık yutmuşdu.
Derken o (kendi kendini) kınayan bir kimse olduğu hâlde balık onu yuttu.
Yenilgiye uğramışken, bir balık yutmuştu onu.
Artık o melâmet eder (nefsini kınar) bir halde iken O’nu balık yutuverdi.
Yunus kendini kınarken, balık onu yutmuştu.
O yaptığından ötürü pişman bir vaziyette iken balık onu yutuverdi.