41. (Ey Muhammed!) Kulumuz Eyyub'u da an. Hani o, Rabbine, "Şeytan bana bir yorgunluk ve azap dokundurdu" diye seslenmişti.
Kur’an sayfası yükleniyor…
41. (Ey Muhammed!) Kulumuz Eyyub'u da an. Hani o, Rabbine, "Şeytan bana bir yorgunluk ve azap dokundurdu" diye seslenmişti.
﴿٤١﴾
Kulumuz Eyyûb'u da hatırla! Hani “ hakikat bana şeytan güçlük, hastalık ve azapla, elemle dokundu “ diye Rabbine nida etmişti. Evet, her ne kadar her şey yüce Allah tarafından gelse de Hazret-i Eyyûb Allahü teâlâ'ya olan nidasında edepte kusur etmemek için, hastalığını şeytana isnad etmiştir. Âyet-i kerîme’de geçen ”enni “ lâfzı (üzerinden Bâ harf-i cerri hazfedilmiş olup) ” Bi enni “ Takdirindedir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kulumuz Eyyub’u da an. Hani Rabbine: “Şeytan bana bir yorgunluk ve azap verdi" diye seslenmişti.
Ey Resul! Kulumuz Eyyûb'u da an. Hani Rabbi Allah'a yönelip dua ettiği zaman: "Doğrusu şeytan, bana eziyet edici bir yorgunluk verdi." dedi.
(Resûlüm!) Kulumuz Eyyub'u da an. O, Rabbine: Doğrusu şeytan bana bir yorgunluk ve eziyet verdi, diye seslenmişti.
Kulumuz Eyyûb’u da an. O, rabbine, “Şeytan bana sıkıntı ve acı vermektedir” diye seslenmişti.
Kulumuz Eyyûb’u da hatırla. Hani o, Rabbine şöyle nida etmişti: "- Gerçekten şeytan, beni zorluk ve eleme uğrattı."
Kulumuz Eyyub’u da an; Rabbine: «Dogrusu seytan bana yorgunluk ve azap verdi» diye seslenmisti.
Kulumuz Eyyûb’u da an. Hani o, Rabbına şöyle seslenmişti: «Şeytan elbette bana sıkıntı, yorgunluk ve işkence dokundurdu.»
Kulumuz Eyyub’u da an. Bir zaman o, Rabbine şöyle nida etmişti: «Meşakkat ve acı ile bana şeytan dokundu.»
Kulumuz Eyyubu da an. Hani o, Rabbine şöyle nida etmişdi: «Hakıykat, şeytan beni yorgunluğa (meşakkate) ve azaba (hastalığa) uğratdı.
(Ey Resûlüm!) Kulumuz Eyyûb`u da an! Hani, Rabbisine: `Doğrusu şeytan(hastalığımdan dolayı yakınlarıma verdiği vesveseleriyle) bana bir yorgunluk ve bir elem dokundurdu!` diye seslenmişti.
Kulumuz Eyyub’u da hatırla. Hani Rabbına: Doğrusu şeytan bana yorgunluk ve azab verdi, diye seslenmişti.
Kulumuz Eyyûb’u da yâd et. O vakit ki, Rabbine nidâ etti: «Şüphe yok ki, şeytan bana bir meşakkat ile ve bir elem ile dokundu (dedi).»
Ey Muhammed! Kulumuz Eyyub’u da an. O Rabb’ine «Doğrusu şeytan bana yorgunluk ve azab verdi» diye seslenmişti.
Kulumuz Eyyûb’u da hatırla! Hani o Rabbine: "Ya Rabbî, şeytan bana bir yorgunluk ve işkence dokundurdu." diye yalvarmıştı.