47. (Allah görevli meleklere şöyle der:) "Tutun onu, cehennemin ortasına sürükleyin."
Kur’an sayfası yükleniyor…
47. (Allah görevli meleklere şöyle der:) "Tutun onu, cehennemin ortasına sürükleyin."
﴿٤٧﴾
“yakalayın onu, (Allahü teâlâ tarafından) Cehennem zebanilerine emrolunacak: Yakalayın şu büyük suçluyu da Cehennemin ortasına doğru sürükleyin, olanca kabalıkla ve şiddetle çekin götürün onu..... Âyet-i kerîme’de geçen “fâ'tilûhü “ lâfzı, Ta'nın kesresi ile de zammesi ile de okunmuştur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onu şiddetle tutun, Cehennem'in ortasına atın.
Cehennem zebanilerine şöyle denilir: "Onu şiddetle ve kabaca tutun, cehennemin ortasına doğru sürükleyerek atın."
(Allah zebânilere emreder): Tutun onu! Cehennemin ortasına sürükleyin! Sonra başına azap olarak kaynar su dökün! (ve deyin ki:) Tat bakalım. Hani sen kendince üstündün, şerefliydin! İşte bu, şüphelenip durduğunuz şeydir.
(Görevlilere şöyle denir:) “O günahkârı yakalayıp cehennemin ortasına sürükleyin.
(Allah, cehennemdeki vazifeli meleklere o kâfir için şöyle buyurur): Onu yakalayın da sürükleyib cehennemin ortasına atın.
(47-50) «ucluyu yakalayin, cehennemin ortasina surukleyin, sonra basina azap olarak kaynar su dokun» denir, sonra ona: «Tad bakalim, hani serefli olan, degerli olan yalniz sendin. Iste bu, suphelenip durdugunuz seydir» denir.
Onu yakalayın da Cehennem’in ortasına sürükleyin.
Allah meleklere şöyle emreder. «Şunu tutun da Cehennem’in ortasına sürükleyin.»
(Zebanilere:) «Tutun onu da, (denilir), sürükleyerek cehennemin ta ortasına götürün».
(Sonra Zebânîlere şöyle emredilir:) `Onu tutun da kendisini Cehennemin ortasına sürükleyin!`
Yakalayın onu, cehennemin ortasına sürükleyin.
Onu tutun da cehennemin tâ ortasına sürükleyin.
Tutun onu, cehennemin ortasına sürükleyin.
(47-50) Allah Zebanîlere: "Tutun onu da" buyurur, "cehennemin ta ortasına sürükleyin. Sonra da başının üstünden kaynar su dökün!" ve deyin ki: "Tat bakalım! Hani üstündün, kudretliydin, asildin!" İşte hakkında şüphe ve mücadele ettiğiniz o gerçek budur.
Mekke döneminin ortalarinda, Zuhruf sûresinden sonra indirilmistir. Adini, onuncu ayetinde geçen ve Kur’an’i terk eden toplumlarin basina gelecek felâketlere isâret eden “duhân: duman, sis” kelimesinden almistir. 59 ayettir.