12. İnsanlar, "Rabbimiz! Bu azabı bizden kaldır, çünkü biz artık inanıyoruz" derler.
12. İnsanlar, "Rabbimiz! Bu azabı bizden kaldır, çünkü biz artık inanıyoruz" derler.
﴿١٢﴾
“ ey Rabbimiz! Bizden bu acıklı azâbı kaldır. Çünkü biz, mü'minleriz.???Peygamberini tasdik edicileriz “ dediler.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Rabbimiz! Azabı bizden kaldır, biz iman eden kimseleriz.
Şöyle söyleyerek Rablerine yalvarıp yakarırlar: "Rabbimiz! Bize göndermiş olduğun azabı üzerimizden kaldır. Şüphesiz eğer azabı üzerimizden kaldırırsan, biz sana ve resulüne iman edenleriz."
(İşte o zaman insanlar:) Rabbimiz! Bizden azabı kaldır. Doğrusu biz artık inanıyoruz (derler).
“Rabbimiz, üzerimizden azabı kaldır, bizler artık inanmaktayız” (diyecekler).
(Onlar şöyle diyecekler): "- Ey Rabbimiz! Bizden bu azabı kaldır; çünkü biz müminleriz."
Insanlar: «Rabbimiz! Bu azabi bizden kaldir; dogrusu artik biz inananlariz» derler.
Rabbimiz! Bu azabı bizden kaldır; çünkü elbette biz imân edenler olacağız.
O gün insanlar: «Ey Rabbimiz! Bizden azabı kaldır. Artık biz inanıyoruz» derler.
«Ey Rabbimiz, bizden bu azâbı açıb kaldır. Çünkü biz îman edeceğiz».
(O zaman insanlar:) `Rabbimiz! Bizden bu azâbı aç (kaldır); (artık) şübhesiz biz inanan kimseleriz` (derler).
Rabbımız; bu azabı bizden kaldır. Doğrusu biz, artık mü’minleriz.
«Ey Rabbimiz! Bizden bu azabı açıver, şüphe yok ki, biz mü’minleriz,» diyeceklerdir.
«Rabbimiz, bizden azabı kaldır, çünkü biz artık inanıyoruz» derler.
İşte o zaman insanlar: "Ey ulu Rabbimiz, bizden bu azabı kaldır, çünkü artık iman ediyoruz!" derler.
Mekke döneminin ortalarinda, Zuhruf sûresinden sonra indirilmistir. Adini, onuncu ayetinde geçen ve Kur’an’i terk eden toplumlarin basina gelecek felâketlere isâret eden “duhân: duman, sis” kelimesinden almistir. 59 ayettir.