26. (Kavmi onu öldürdüğünde kendisine): "Cennete gir!" denildi. O da, "Keşke kavmim, Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını bilseydi!" dedi.
26. (Kavmi onu öldürdüğünde kendisine): "Cennete gir!" denildi. O da, "Keşke kavmim, Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını bilseydi!" dedi.
﴿٢٦﴾
Ölürken kendisine, “gir cennete!“ denildi. Bir görüşe göre diri olarak cennete girmiştir. O, ah keşke kavmim bilselerdi! Âyet-i kerîme’de geçen “ya”Tenbih harfidir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ona: Cennet'e gir, denildi. O da: Keşke kavmim bilseydi.
Şehit edilmesinden sonra kendisine ikram olarak şöyle denildi: "Cennete gir." O, cennete girip de oradaki nimetleri müşahede edince temenni içinde şöyle dedi: "Keşke beni yalanlayan ve öldüren kavmim de günahlarımın bağışlandığını ve Rabbimin bana olan ikramını bilseydi. Benim gibi İman eder ve benim ulaştığım mükâfata ulaşırdı."
Gir cennete! denildi. «Keşke, dedi, Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikrama mazhar olanlardan kıldığını kavmim bilseydi!»
Ona, “Cennete gir” denildi. “Rabbimin beni bağışladığını ve güzel biçimde ağırlananlardan eylediğini keşke kavmim bilseydi!” dedi.
(Onun nasihatlarına rağmen, kavmi onu öldürdüler. Ruhuna hitaben şöyle) denildi; "- Haydi, gir cennete!" (Cevap olarak ruhu şöyle) dedi: "- Ne olurdu, kavmim bilselerdi, tasdik etselerdi?
(26-27) Ona «Cennete gir» denince, «Keski milletim Rabbimin beni bagisladigini ve beni ikrama mazhar olanlardan kildigini bilseydi! demisti.
(26-27) Ona, «gir Cennet’e!» denildi. O da, «ah keşke kavmim, Rabbimin beni bağışladığını ve beni, ikrama lâyık görülen kişilerden kıldığını bir bilselerdi.»
(Sonra ona) «haydi gir cennete!» denildi. O da dedi ki: «Ne olurdu kavmim bilseydi!»
(Ona): «gir cennete denildi. (O da) «Nolurdu, dedi, kavmim bilselerdi»,
(26-27) (Kavmi ise onu taşa tuttular ve öldürdüler de kendisine:) `Cennete gir!` denildi. (O da:) `Keşke Rabbimin bana mağfiret ettiğini ve beni ikrâm edilenlerden kıldığını kavmim bilselerdi!` dedi.
Cennete gir, denilince, dedi ki: Keşki kavmim bilir olsaydı;
(O’na) Denildi ki: «Cennete giriver.» Dedi ki: «Keşke kavmim bilselerdi!»
O’na «cennete gir» denilince «Keşke kavmim bilseydi.»
Ona "Buyur cennete gir!" denildi. O ise halkını hatırlayarak: "Ah halkım bir bilseydi!" dedi.