10. Onları uyarsan da, uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
10. Onları uyarsan da, uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
﴿١٠﴾
Ve kendilerini uyarsan da, uyarmasan da onlarca hep birdir; îman etmezler. Âyet-i kerîme’de geçen ”e enzerte ” lâfzı; iki hemzenin tahkiki, ikincisinin Elife ibdâli ve teshili, teshil edilen Elif ile diğeri arasına başka bir Elifin idhali ve bunun terki ile okunmuştur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onları uyarsan da uyarmasan da birdir, iman etmezler.
Ey Muhammed! İnatla hakka karşı çıkan bu kâfirleri korkutsan da, korkutmasan da onlar için birdir. Onlar, senin Allah katından getirdiklerine iman etmezler.
Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
Kendilerini uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, asla iman etmezler.
Sen onları korkutsan da, korkutmasan da onlarca birdir; iman etmezler.
Onlari uyarsan da uyarmasan da birdir, inanmazlar.
(Ey Peygamber!) Onları (tuttukları yolun tehlikesine karşı) uyarsan da uyarmasan da birdir; imân etmezler.
Onları korkutsan da korkutmasan da onlara göre birdir, inanmazlar.
Onları (azâb ile) ha korkutmuşsun, ha korkutmamışsın onlarca birdir. İman etmezler.
(Habîbim, yâ Muhammed!) Onları korkutsan da, korkutmasan da onlar için birdir; îmân etmezler.
Onları ister korkut, ister korkutma; onlar için birdir, iman etmezler.
Ve onları korkutmuş olsan da, korkutmasan da onlara karşı müsavîdir, imân etmezler.
Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
Kendilerine müsavidir; ha uyardın onları, ha uyarmadın, artık iman etmezler onlar...