53. O, "Mu'tefike"yi de kaldırıp yere çarpmış ve onlara örttüğü azap örtüsünü örtmüştür.
Kur’an sayfası yükleniyor…
53. O, "Mu'tefike"yi de kaldırıp yere çarpmış ve onlara örttüğü azap örtüsünü örtmüştür.
﴿٥٣﴾
Mü'tefike'yi de -Mü'tefike; Lût (aleyhisselâm)'ın kavminin yerleşim bölgeleridir- üstünü altına getirdi. Cibrîl'e emrederek orayı semaya yükselttikten sonra ters çevrilmiş olarak yere bıraktı.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
(Lut kavminin) altı üstüne getirilen şehirlerini de.
Lut kavminin şehirlerini gökyüzüne kaldırdı, sonra ters çevirdi, sonra da yeryüzüne geçirdi.
Altüst olan şehirleri de o böyle yaptı.
Altı üstüne getirilmiş şehirleri de O helâk etti.
(Yerin dibine geçen Lût kavmine ait) kasabaları da kaldırıb yere çarptı;
(53-54) Lut milletinin kasabalarini yere batiran, onlari gomdukce gomen O’dur.
Yerlebir edilecek kasabaların, O, altını üstüne getirdi de,
Altı üstüne getirilmiş şehirleri devirip yıktı.
(Lût kavminin) altı üstüne gelen kasabalarını da O kaldırıb yere çarpdı da,
(53-54) (Lût kavmine âid o) alt-üst olan (şehirler)i de kaldırıp yere çaldı. Artık onları ne ile örttü ise, örttü (üzerlerine taş yağdırdı).
Altı üstüne gelen kasabaları da O, yerin dibine geçirdi.
(53-54) Mü’tefike’yi de yerlere atıverdi. Artık onların yurdlarını kaplayan kapladı.
Lût’un soydaşlarının yaşadıkları yöreleri alt üst eden O’dur.
(45-54) Rahime atılan nutfeden (spermden) erkek ve dişi çiftini yaratma, öldükten sonra diriltme, tekrar yaratma O’na aittir. İnsanı zengin, kanaat sahibi ve halinden memnun etmek de O’na aittir. Müşriklerin taptığı Şi’râ yıldızının Rabbi de O’dur. Önceki Âd milletini yok eden de O’dur. Semud milletini yok edip geriye hiçbir şey bırakmayan da O’dur. Daha önce Nuh milletini yok eden de O. Çünkü bunlar çok zalim, çok azgındılar. Altı üstüne getirilen Lût milletinin şehirlerini yerle bir etti. Onları ne azaplar, ne musîbetler, neler kapladı neler!
Mekke döneminin besinci yilinda, Ihlâs sûresinden sonra indirilmistir. Adini, ilk ayetindeki ‘necm’ kelimesinden almistir. Bu kelime Kur’an’da kimi yerlerde ‘gökteki yildiz’ (16. Nahl: 12, 16; 22. Hac 18; 37. Saffat 88), kimi ayetlerde ‘Hz. Peygamber’e inen Kur’an-i Kerim’in her bir birimi’ (53. Necm: 1; 56. Vakia: 75) ve Rahman sûresinde de ‘gövdesiz bitki’ yani ‘ot’ (55. Rahman: 6) anlamlarina kullanilmaktadir. 62 ayettir.