3. O, nefis arzusu ile konuşmaz.
3. O, nefis arzusu ile konuşmaz.
﴿٣﴾
O, hevadan, nefsinin hevasından söylemiyor.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kendi hevasından konuşmuyor.
Bu Kur'an (ayetleri) ile konuşması, hevâsına uyduğu için değildir.
Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed) sapmadı ve bâtıla inanmadı; o, arzusuna göre de konuşmaz.
Kişisel arzularına göre de konuşmamaktadır.
O hevadan (kendi nefsinden) söylemiyor.
O, kendilginden konusmamaktadir.
O, kendi hevesine de uyarak söz söylemez.
O, hevâdan (arzularına göre) konuşmaz.
Kendi (re’y-ü) hevâsından söylemez o.
Ve (o, nefsinin) arzu(sun)dan konuşmuyor!
Kendiliğinden konuşmaz o.
(2-3) Sahibiniz şaşırmadı ve bâtıla inanmadı. Ve hevâdan söz söylemez.
O havadan konuşmuyor.
O kendi heva ve hevesiyle konuşmuyor.
Mekke döneminin besinci yilinda, Ihlâs sûresinden sonra indirilmistir. Adini, ilk ayetindeki ‘necm’ kelimesinden almistir. Bu kelime Kur’an’da kimi yerlerde ‘gökteki yildiz’ (16. Nahl: 12, 16; 22. Hac 18; 37. Saffat 88), kimi ayetlerde ‘Hz. Peygamber’e inen Kur’an-i Kerim’in her bir birimi’ (53. Necm: 1; 56. Vakia: 75) ve Rahman sûresinde de ‘gövdesiz bitki’ yani ‘ot’ (55. Rahman: 6) anlamlarina kullanilmaktadir. 62 ayettir.