50. Şüphesiz O, önce gelen Âd kavmini ve Semûd kavmini helak etti ve hiç kimseyi bırakmadı.
Kur’an sayfası yükleniyor…
50. Şüphesiz O, önce gelen Âd kavmini ve Semûd kavmini helak etti ve hiç kimseyi bırakmadı.
﴿٥٠﴾
Evvelki Âd'ı o helâk etti. Evvelki Âd 'dan maksad Hazret-i Hûd'un kavmidir. Sonraki Âd ise, Hazret-i Sâlih'in kavmidir. Âyet-i kerîme’de geçen “ Adeni'l-Ulâ” lâfzı, bir kırâatte tenvinin Lâm'a idgamı ve hemzesiz olarak; Lâm'ın zammesi ile okunmuştur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
O helak etti evvelki Âd’ı...
Hûd'un kavmi olan önceki Âd'ı helak eden O'dur. Onlar küfürlerinde ısrar ettikleri için helak edilmişlerdir.
Ve şüphesiz ki önceki Âd kavmini O helâk etti.
Eski Âd kavmini helâk eden de O’dur.
Doğrusu, O helâk etti evvel ki Âd kavmini...
(50-51) Ilk Ad milletini, Semud milletini yok edip geri birakmayan O’dur.
(50-51) Ve gerçekten O, ilk Âd’ı ve Semûd’u yok edip geriye bırakmayandır.
O, helak etti önce gelen Âd’ı.
Hakıykat şu: Evvelki Aadi O helak etdi,
(50-51) Muhakkak ki O, önceki Âd`ı (Hûd kavmini) de helâk etti. Semûd`u da (O helâk etti); öyle ki (onlardan hiç kimseyi) bırakmadı.
Ve gerçekten O helak etti evvelki Ad’ı.
Ve şüphe yok ki, O helâk etti evvelki Âd’i.
Eski dönemlerde yaşamış Adoğullarını yokeden O’dur.
(45-54) Rahime atılan nutfeden (spermden) erkek ve dişi çiftini yaratma, öldükten sonra diriltme, tekrar yaratma O’na aittir. İnsanı zengin, kanaat sahibi ve halinden memnun etmek de O’na aittir. Müşriklerin taptığı Şi’râ yıldızının Rabbi de O’dur. Önceki Âd milletini yok eden de O’dur. Semud milletini yok edip geriye hiçbir şey bırakmayan da O’dur. Daha önce Nuh milletini yok eden de O. Çünkü bunlar çok zalim, çok azgındılar. Altı üstüne getirilen Lût milletinin şehirlerini yerle bir etti. Onları ne azaplar, ne musîbetler, neler kapladı neler!
Mekke döneminin besinci yilinda, Ihlâs sûresinden sonra indirilmistir. Adini, ilk ayetindeki ‘necm’ kelimesinden almistir. Bu kelime Kur’an’da kimi yerlerde ‘gökteki yildiz’ (16. Nahl: 12, 16; 22. Hac 18; 37. Saffat 88), kimi ayetlerde ‘Hz. Peygamber’e inen Kur’an-i Kerim’in her bir birimi’ (53. Necm: 1; 56. Vakia: 75) ve Rahman sûresinde de ‘gövdesiz bitki’ yani ‘ot’ (55. Rahman: 6) anlamlarina kullanilmaktadir. 62 ayettir.