4. Semûd ve Âd kavimleri, yüreklerini hoplatacak olan büyük felaketi (Kıyameti) yalanladılar.
4. Semûd ve Âd kavimleri, yüreklerini hoplatacak olan büyük felaketi (Kıyameti) yalanladılar.
﴿٤﴾
Semûd ve Âd kavimleri çarpıcı felâketi, Kıyâmeti -Çünkü Kıyâmet dehşet verici manzaraları ile kalpleri hoplatacaktır- yalanladılar.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Semud ve Âd halkı (tepelerine) ansızın inecek olanı yalanlamışlardı.
Salih’in kavmi Semûd ve Hûd’un kavmi Âd, dehşetinin şiddeti sebebiyle bütün insanların korkuya kapıldığı kıyameti inkâr ettiler.
Semûd ve Âd kavimleri, kapılarını çalacak felâketi (kıyameti) yalan saymışlardı.
Semûd ve Âd, kapılarını çalacak felâketi asılsız saymışlardı.
(Salih’in kavmi) Semûd ve (Hûd’un kavmi) Âd, o kıyamete inanmadı.
Semud ve Ad milletleri tepelerine inecek bu gercegi yalanladilar.
Semûd ve Âd (kavimleri), inecek o müthiş felâketi yalan saydılar.
Semûd ve Âd, kapılarını çalacak olan o felaketi yalan saymışlardı.
Semuud ile Aad (kavmleri ta yüreklerinde) patlayacak olan o kıyameti tekzîb etdi (ler).
Semûd ve Âd (kavimleri), çarpacak olan o felâketi (kıyâmeti) yalanlamıştı.
Semud ve Ad, tepelerine inecek olanı yalanladılar.
Semûd ve Âd kavimleri. O korkunç vak’ayı (yani Kıyameti) yalan saymıştı.
Semûd ve Âd, mutlaka patlak verecek olan kıyameti yalan saydılar.
İşte Semûd ve Âd milletleri de o kafalara çarpan kıyamet dehşetini yalan saymışlardı.
Mekke döneminin baslarinda, Mülk sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Gününe isâret eden “el-Hâkka: Gerçeklesen, gerçeklesmesi kaçinilmaz olan” kelimesinden almistir. 52 ayettir.