29. "Saltanatım da yok olup gitti."
Kur’an sayfası yükleniyor…
29. "Saltanatım da yok olup gitti."
﴿٢٩﴾
Bütün saltanatım, kuvvetim ve delilim benden mahvoldu!
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Gücüm, hüccetim yok olup gitti.
"Kanıtım, kendisine güvendiğim güç ve itibarım yok oldu gitti."
Saltanatım da benden (koptu), yok olup gitti.
Güç ve saltanatım elimden çıkıp gitti.”
Bütün saltanatım (varım-yoğum) benden ayrılıp mahvoldu."
(25-29) Fakat kitabi kendisine solundan verilen kimse: «Kitabim keske bana verilmeseydi; keske hesabimin ne oldugunu bilmeseydim; bu is keske son bulmus olsaydi; malim bana fayda vermedi; gucum de kalmadi» der.
Güç ve kudretim benden (ayrılıp) yok oldu, der.
Gücüm de benden yok olup gitti.»
«(Bütün) saltanatım benden ayrılıb mahvoldu».
`Saltanatım benden yok olup gitti!`
Gücüm de yok olup gitti benden.
(28-29) «Malım bana bir fâidebahş olmadı.» «Benim saltanatım (malikiyyetim) benden zâil olup gitti.»
Gücüm benden yok olup gitti.»
Bütün gücüm, iktidarım yok oldu gitti!"
Mekke döneminin baslarinda, Mülk sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Gününe isâret eden “el-Hâkka: Gerçeklesen, gerçeklesmesi kaçinilmaz olan” kelimesinden almistir. 52 ayettir.