20. "Çünkü ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum."
20. "Çünkü ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum."
﴿٢٠﴾
Çünkü ben, hesabıma kavuşacağımı zaten yakinen biliyordum“ der.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ben zaten bu hesabıma ulaşacağımı biliyordum, der.
"Şüphesiz ben, yeniden diriltileceğimi ve mükâfatımı alacağımı dünyada iken biliyor ve yakinen inanıyordum."
Kitabı sağ tarafından verilen: Alın, kitabımı okuyun; doğrusu ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum, der.
Doğrusu ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten bekliyordum.”
Çünkü ben, hesabıma kavuşacağımı sezmiştim."
(19-20) Kitabi sagindan verilen «Alin, kitabimi okuyun, dogrusu bir hesaplasma ile karsilasacagimi umuyordum» der.
Çünkü gerçekten ben, hesabımla karşılaşacağımı kesinlikle biliyordum» der.
«Çünkü ben hesabıma kavuşacağımı sezmiştim» der.
«Çünkü ben hakıykaten hisâbıma kavuşacağımı (kuvvetle) zannetmişdim».
(19-20) İşte kitâbı sağ eline verilen kimseye gelince, (sevinerek) der ki: `Alın, kitâbımı okuyun; doğrusu ben, hesâbımla karşılaşacak kimse olduğumu gerçekten sezmiştim(bilmiştim)!` der.
Doğrusu ben, bir hesablaşma ile karşılaşacağımı sanıyordum.
(20-21) «Şüphe yok, ben zannetmiştim ki, ben muhakkak hesabıma uğrayacağım.» İmdi o, hoşnut olduğu bir yaşayıştadır.
Ben hesabımın inceleneceğini sezmiştim» der.
"Zaten ben hesabımla karşılaşacağımı biliyordum!" der.
Mekke döneminin baslarinda, Mülk sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Gününe isâret eden “el-Hâkka: Gerçeklesen, gerçeklesmesi kaçinilmaz olan” kelimesinden almistir. 52 ayettir.