16. Gök de yarılmış ve artık o gün o da çökmeye yüz tutmuştur.
16. Gök de yarılmış ve artık o gün o da çökmeye yüz tutmuştur.
﴿١٦﴾
Gök de yarılır ve o gün O, çürümüştür, zayıflamıştır.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Gök paramparça olur, çünkü o gün zayıf ve güçsüz düşer.
O gün meleklerin oradan inmeleri sebebiyle gökyüzü yarılır. Gökyüzü sağlam ve sımsıkı olmasının ardından artık o gün çok zayıftır.
Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar.
Gök yarılır, o gün (bütün) bunların düzeni çökmüştür.
Gök de yarılmış; o gün, o da sarkmıştır.
Gok yarilir; o gun duzeni bozulur.
Gök yarılır; o gün artık o bütün güç ve ölçüsünü kaybetmiştir.
O gün gök yarılmış, sarkmıştır.
Gök de yarılmış ve artık o, o gün za’fa düşmüşdür.
Ve gök yarılmıştır; artık o gün o, (pek çürük ve) zayıftır!
Gök de yarılmış ve o gün bitkin bir hale gelmiştir.
(15-17) İşte o günde Kıyamet vukûa gelmiş olur. Ve gök yarılmıştır, artık o, o günde pek zaiftir. Ve melek (zümresi) onun çevresindedir ve Rabbin Arş’ını, başları üzerinde sekiz melek yüklenir.
Gök yarılmış, o gün o; zayıflamış sarkmıştır.
O gün gök yarılır, parçalanır, iyice kuvvetten düşer.
Aynı konudaki âyetler: İbrâhîm 48, Tûr 9, Tûr 10, Vâkıa 1, Vâkıa 3
Mekke döneminin baslarinda, Mülk sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Gününe isâret eden “el-Hâkka: Gerçeklesen, gerçeklesmesi kaçinilmaz olan” kelimesinden almistir. 52 ayettir.