25. Kitabı kendisine sol tarafından verilen ise şöyle der: "Keşke kitabım bana verilmeseydi."
25. Kitabı kendisine sol tarafından verilen ise şöyle der: "Keşke kitabım bana verilmeseydi."
﴿٢٥﴾
Kitabı solundan verilene gelince o da, “Ah! Keşke bana kitabım verilmeseydi. Âyet-i kerîme'de geçen “ya”Tenbih içindir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kitabı solundan verilen ise şöyle der: Eyvah, keşke kitabım verilmeseydi.
Fakat amel kitabı solundan verilen kimseler pişmanlıklarının aşırılığından dolayı şöyle derler: “Eyvah! İçinde bulunup, azap görmemi zorunlu kılan kötü ameller sebebiyle keşke amel kitabım hiç verilmeseydi.''
Kitabı sol tarafından verilene gelince, o: Keşke, der, bana kitabım verilmeseydi de, hesabımın ne olduğunu bilmeseydim!
Kitabı sol tarafından verilene gelince o, “Keşke” der, “Bana kitabım verilmeseydi de hesabımın ne olduğunu bilmeseydim!
Kitabı sol eline verilmiş olan ise, der ki: "- Eyvah! Keşke kitabım bana verilmeseydi...
(25-29) Fakat kitabi kendisine solundan verilen kimse: «Kitabim keske bana verilmeseydi; keske hesabimin ne oldugunu bilmeseydim; bu is keske son bulmus olsaydi; malim bana fayda vermedi; gucum de kalmadi» der.
Kitabı sol tarafından verilene gelince: Ah keşke kitabım solumdan verilmeseydi!
Kitabı sol tarafından verilen ise der ki: «Keşke kitabım verilmeseydi de,
Kitabı sol eline verilmiş olan kişiye gelince, o da der ki, «Ah keşki benim kitabım verilmeseydi».
Hâlbuki kitâbı sol eline verilene gelince, artık (o) şöyle der: `Keşke bana kitâbım verilmeseydi!`
Kitabı solundan verilmiş olana gelince; der ki: Keşki kitabım bana verilmeseydi.
(25-27) Fakat o kimseye ki, kitabı sol tarafından verilmiş olur, (o da) der ki: «Keşke kitabım bana verilmemiş olsa idi.» «Hesabımın da ne olduğunu bilmese idim. Keşke o (ölüm hayatımı) kesip bitirmiş olsa idi.»
«Keşke bana kitabım verilmeseydi,
Ama hesap defteri sol tarafından verilen kimse: "Eyvah der, keşke verilmez olaydı bu defterim!
Aynı konudaki âyetler: Hâkka 37
Mekke döneminin baslarinda, Mülk sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Gününe isâret eden “el-Hâkka: Gerçeklesen, gerçeklesmesi kaçinilmaz olan” kelimesinden almistir. 52 ayettir.