35. En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.
Kur’an sayfası yükleniyor…
35. En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.
﴿٣٥﴾
İnsan dünyada iken neye hayra mı şerre mi çalıştığını hatırlayacaktır. Âyette geçen “yevme ” lâfzı ”iza “ dan bedeldir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
İnsanın yapıp ettiklerini hatırlayacağı gün,
O gün geldiğinde insan hayır veya şer olarak yaptığı bütün amellerini hatırlayacaktır.
Her şeyi alt üst eden o büyük felâket geldiği vakit, insan dünyada iken ne için çalıştığını hatırlar. Cehennem de gören her kişiye açıklığı ile gösterilir.
O gün insan yapıp ettiklerini iyice hatırlayacak;
O gün insan, (küfür olarak) ne yaptığını anlıyacaktır.
(34-35) Guc yetirilemeyen en buyuk baskin geldigi zaman, o gun, insan ne ugurda calistigini anlar.
O gün insan ne için çalışıp çabaladığını hatırlayıp anlar.
O, insanın neyin peşinde koştuğunu anladığı gün,
İnsanın neye koşduğunu iyice anlayacağı gün,
(34-35) Fakat o en büyük felâket (kıyâmet) geldiği zaman! O gün insan, (hayâtı boyunca) neye koşmakta olduğunu iyice anlar.
O gün insan, neye çalıştığını anlar.
İnsan neye koşup durmuş olduğunu o gün hatırlar.
O gün insan, neyin peşinde koşmuş olduğunu hatırlar.
İnsan neyin peşinde koştuğunu anlar ama, artık iş işten geçer.
Mekke döneminin sonlarina dogru, Nebe’ sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Allah’in emrindeki güçlere isâret eden “Nâziât: Söküp çikaranlar” kelimesinden almistir. 46 ayettir.