14. Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
Kur’an sayfası yükleniyor…
14. Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
﴿١٤﴾
O bir üfürüldü mü görürsün ki, onlar tüm yaratılmışlar toprak üstündedirler yer altında ölü olmalarının ardından bu defa yeryüzünde diri olmuşlar.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
İşte o zaman onlar, hemen (kendilerini mahşerde) buluverirler.
Yerin altında ölü oldukları halde, bir anda bütün hepsi yeryüzünün üzerinde canlanıverirler.
Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
Bir de bakarsın kendilerini mahşerde bulmuşlar!
Bir de bakarsın onlar hep kabirlerinden uyanmışlar, (bir araya toplanmışlar)...
Hepsi hemen bir duzluge dokulecektir.
Bir de bakarsın (hepsi) uyanık olarak toprağın üstündeler.
Bir de bakarsın hepsi meydandadır.
Ki o zaman onlar (görürsün ki) hemen (diri olarak) toprağın yüzündedirler.
Bir de bakarsın ki onlar (dirilmiş olarak) meydanda (mahşer yerinde) olan kimselerdir!
Ki o zaman, hepsi toprağın yüzüne dökülecektir.
Artık onlar, o zaman bir düz yer üzerindedirler.
Hepsi hemen bir düzlüğe dökülecektir.
(13-14) Fakat olay (zor değil,) bir tek emirden ibarettir. Bir anda mahşerde toplanıverirler!
Mekke döneminin sonlarina dogru, Nebe’ sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Allah’in emrindeki güçlere isâret eden “Nâziât: Söküp çikaranlar” kelimesinden almistir. 46 ayettir.