14. "Eyvah bizlere! Bizler gerçekten zalim kimseler idik" dediler.
14. "Eyvah bizlere! Bizler gerçekten zalim kimseler idik" dediler.
﴿١٤﴾
Onlar: “Vay bize, vah helâkimiz. Biz gerçekten inkâr etmekle zâlimler idik“ derler. “ya” uyarı içindir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Eyvah bize, dediler. Biz zalimlerden idik.
Günahlarını itiraf eden bu zalimler şöyle dediler: Vay başımıza gelenler bizim helakımız ve hüsranımız yakındır. Şüphesiz biz Allah'ı küfredip inkâr etmekle zalimlerden olduk.
«Vay başımıza gelenlere! dediler; gerçekten biz zalim insanlarmışız.»
“Vay başımıza gelenlere! Gerçekten biz zalim insanlarmışız!” derler.
(Onlar kurtuluştan ümid keserek): "- Vay bizlere! Biz gerçekten zalimler idik." dediler.
«Vay basimiza gelenlere! Dogrusu biz haksizlik yapmis kimseleriz» dediler.
(Kaçmakla kurtulamıyacaklarını anlayınca), vay yazık oldu bize! Doğrusu biz zâlimler idik, dediler.
Onlar da: «Vay bizlere! Biz gerçekten zalimler idik» dediler.
Dediler: «Ne yazık bize! Biz hakıykaten zaalimler idik».
(Onlar:) `Eyvah başımıza gelenlere! Gerçekten biz zâlim kimselermişiz!` dediler.
Dediler ki: Vay başımıza gelenlere; doğrusu biz, zalimler idik.
Dediler ki: «Vay halimize! Muhakkak ki, biz zalimler olmuş idik.»
Eyvahlar olsun! Biz gerçekten kendimize zulmetmişiz dediler.
"Eyvah! dediler, gerçekten biz zalim kimselermişiz! (Eyvah! Eyvah!)"