44. "Yoksula yedirmezdik."
Kur’an sayfası yükleniyor…
44. "Yoksula yedirmezdik."
﴿٤٤﴾
Yoksulu doyurmazdık.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Miskinleri/fakirleri doyurmuyorduk.
“Ve Allah’ın bize vermiş olduğu yemeklerin bir bölümüyle fakirleri de doyurmuyorduk.''
Yoksulu doyurmuyorduk,
Yoksulu doyurmuyorduk;
Yoksula yedirmezdik,
«uskun kimseyi doyurmuyorduk.»
Yoksulu yedirmedik.
«Yoksula da yedirmezdik.»
«Yoksula yedirmezdik»,
`Yoksulu da doyurmazdık.`
Yoksulu doyurmazdık,
(43-44) Dediler ki: «Biz namaz kılanlardan olmadık. Ve yoksullara taam verir de olmadık.»
Yoksulların karnını doyurmazdık.
Fakirleri doyurmaz, onların ihtiyaçlarıyla ilgilenmezdik.
Bu sûrenin ilk yedi ayeti, Mekke döneminin henüz baslarinda indirilmistir. Sûrenin geri kalan kismi ise, bundan birkaç yil sonra, Islâm açiktan teblig edilmeye baslandigi siralarda nazil olmustur. Adini, birinci ayetinde geçen ve Hz. Peygamberin Kur’an mesajiyla ilk karsilastiginda yasadigi saskinlik ve sarsintiya isâret eden “Müddessir: Örüsüne sarinan, bürünen” kelimesinden almistir. 56 ayettir.