64. Şüphesiz Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse O'na kulluk edin, işte bu doğru bir yoldur.
Kur’an sayfası yükleniyor…
64. Şüphesiz Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse O'na kulluk edin, işte bu doğru bir yoldur.
﴿٦٤﴾
Şüphe yok ki, Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. O hâlde O'na ibâdet edin. Bu doğru bir yoldur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Allah, benim de Rabbim sizin de Rabbiniz O’dur. Öyleyse (yalnızca) O’na ibadet edin. Dosdoğru yol budur.
"Şüphesiz Allah, benim de sizin de Rabbinizdir. O'ndan başka bir Rabbimiz yoktur. İbadeti yalnız O'na yapınız. İşte bu tevhit, hiçbir eğriliği olmayan dosdoğru olan yoldur."
Çünkü Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. O'na ibadet edin. İşte bu, doğru yoldur.
Îsâ sağlam kanıtlarla geldiğinde şöyle dedi: "Size hikmeti getirdim ve anlaşmazlığa düştüğünüz bazı konuları açıklamaya geldim. Allah’a itaatsizlikten sakının ve bana uyun. Kuşkusuz Allah benim de rabbimdir, sizin de rabbinizdir. Şu halde O’na kulluk edin; işte bu dosdoğru yoldur."
Şübhe yok ki Allah benim de Rabbimdir, sizin de Rabbinizdir. O halde hep O’na ibadet edin. İşte bu, biricik doğru yoldur."
«Dogrusu Allah benim de Rabbimdir, sizin de Rabbinizdir, artik O’na kulluk edin, bu, dogru yoldur.»
«Şüphesiz ki, Allah, benim de Rabbımdır, sizin de Rabbinizdir. O halde O’na ibâdet edin. Dosdoğru yol budur!»
Gerçekten benim de Rabbim sizin de Rabbiniz Allah’tır. Öyle ise O’na kulluk edin. Bu doğru bir yoldur.»
«Şüphesiz Allah benim de Rabbimdir, sizin de Rabbiniz. Haydi (hepiniz) Ona kulluk edin. Doğru yol budur».
`Şübhesiz ki benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz ancak Allah`dır; o hâlde O`na ibâdet edin! Bu, dosdoğru bir yoldur!`
Muhakkak ki Allah, benim de Rabbımdır, sizin de Rabbınızdır. Öyleyse O’ na ibadet edin. İşte doğru yol.
«Şüphe yok ki Allah, O benim Rabbimdir ve sizin Rabbinizdir. Hemen O’na ibadet ediniz. İşte bu, dosdoğru yoldur.»
Çünkü Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. O’na ibadet edin. İşte bu, doğru bir yoldur.
(63-64) Îsâ, açık açık delillerle onlara gelince: "Ben, size hikmet getirdim, bir de hakkında ayrılığa düştüğünüz bazı şeyleri size açıklamak için geldim. O halde Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin. Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir, yalnız O’na ibadet edin. Doğru yol budur." dedi.
Aynı konudaki âyetler: Fâtiha 6, Bakara 142, Bakara 213, Âl-i İmrân 51, Âl-i İmrân 101
Mekke döneminin ortalarinda, Sûrâ sûresinden sonra indirilmistir. Adini, otuz besinci ayetinde geçen ve Allah’in, insana —lâyik oldugu takdirde— her türlü nîmeti vermeye kâdir olduguna isâret eden “zuhruf: altin, mücevher” kelimesinden almistir. 89 ayettir.