15. Böyle iken ("melekler Allah'ın kızlarıdır" demek suretiyle) kullarından bir kısmını O'nun parçası saydılar. Şüphesiz insan apaçık bir nankördür.
15. Böyle iken ("melekler Allah'ın kızlarıdır" demek suretiyle) kullarından bir kısmını O'nun parçası saydılar. Şüphesiz insan apaçık bir nankördür.
﴿١٥﴾
Öyle iken, tuttular ” melekler Allah'ın kızlarıdır“ diyerek kullarından O'na bir cüz isnad ettiler. Çünkü çocuk babanın bir cüzü, parçasıdır. Oysa ki, melekler Allah'ın kullarıdır. Gerçekten bu inançta olan insan, küfrü apaçık nankördür. Apaçık bir kâfirdir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ama onlar, kullarından bir kısmını, O'nun bir cüzü (kızı) kıldılar. İnsan gerçekten apaçık bir nankördür.
Müşrikler her noksanlıktan münezzeh olan Yüce Allah'ın bazı kullarının kendisinden doğduğunu iddia etmişlerdi. Şöyle dediler: "Melekler Allah'ın kızlarıdır." Şüphesiz bunun gibi sözleri söyleyen insan, gerçekten apaçık küfür ve sapıklık içerisindedir.
Ama onlar, kullarından bir kısmını, O'nun bir cüzü kıldılar. Gerçekten insan apaçık bir nankördür.
Kimi kullarını O’nun bir parçası saydılar. Şüphesiz insan apaçık bir nankör!
(Ey Rasûlüm o kâfirlere, gökleri ve yeri yaratan kimdir? diye sorsan, "Allah’dır" derler. Bununla beraber tuttular), O’na kullarından bir çocuk isnad ettiler (Melekler Allah’ın kızlarıdır, dediler). Gerçekten insan, küfrü aşikâr bir nankördür.
Ama inkarcilar O’na cocuk isnat ettiler. Insan gercekten apacik nankordur.
(İnkarcı putperestler ve azgın sapıklar) ise, Allah’a O’nun kullarından bir cüz’ (çocuk) yakıştırdılar. Şüphesiz insan (genellikle) açıktan inkarcı ve çok nankördür. (Ancak Allah’ın korudukları müstesna).
Buna rağmen insanlar, Allah’ın kullarından bir kısmını O’nun bir parçası saydılar. Gerçekten de insan apaçık bir nankördür.
(Böyle iken) kullarından kimi Ona bir cüz’ isnâd etdiler. Hakıykat, insan açıkça küfürbazdır!
Ama (onlar) kullarından bir kısmını (Îsâ, Üzeyr O`nun çocuğudur, meleklerkızlarıdır diye) O`na bir cüz` saydılar. Doğrusu insan apaçık bir nankördür.
Ama onlar; kullarından bir kısmını, O’nun bir parçası saydılar. İnsan, gerçekten apaçık bir nankördür.
(14-15) «Ve şüphe yok ki, biz Rabbimize elbette dönüp gidicileriz.» Öyle iken onun için kullarından bir cüz isnat ettiler. Şüphe yok ki, (bu gibi bir) insan elbette apaçık bir küfürbazdır.
Böyle iken kafirler Allah’a çocuk isnad ettiler. İnsan gerçekten apaçık nankördür, gerçeği inkar eder.
Öyle iken, müşrikler tuttular kullarından bir kısmını O’nun cüz’ü (parçası) saydılar. Gerçekten insan çok nankördür.
Mekke döneminin ortalarinda, Sûrâ sûresinden sonra indirilmistir. Adini, otuz besinci ayetinde geçen ve Allah’in, insana —lâyik oldugu takdirde— her türlü nîmeti vermeye kâdir olduguna isâret eden “zuhruf: altin, mücevher” kelimesinden almistir. 89 ayettir.