32. Mü'minleri gördükleri vakit, "Hiç şüphe yok, şunlar sapık kimselerdir" diyorlardı.
32. Mü'minleri gördükleri vakit, "Hiç şüphe yok, şunlar sapık kimselerdir" diyorlardı.
﴿٣٢﴾
Onları mü'minleri gördüklerinde, “İşte bunlar, Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem)'e inandıkları için hiç şüphesiz şaşkındırlar“ diyorlardı.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onları gördükleri zaman: "İşte bunlar, doğru yoldan sapmış" derlerdi.
Müslümanları gördükleri zaman şöyle derler: “Muhakkak bunlar doğru yoldan sapmışlardır. Çünkü babalarının dinini terk ettiler.''
Müminleri gördüklerinde: «Şüphesiz bunlar sapıtmış» derlerdi.
Müminleri gördüklerinde, “Bunlar gerçekten yollarını şaşırmış kimseler!” derlerdi.
Müminleri gördükleri vakit: "- İşte bunlar sapıklardır." diyorlardı.
Inananlari gordukleri zaman: «Dogrusu bunlar sapik olanlardir» derlerdi.
Ve imân edenleri gördükleri vakit, «bunlar hiç şüphesiz sapıtmışlardır» derlerdi.
Müminleri gördükleri vakit; «işte bunlar sapıklar» diyorlardı.
Onları gördükleri zaman «Bunlar muhakkak sapıklardır» terlerdi.
Ve onları gördüklerinde: `Şübhesiz bunlar gerçekten sapıtmış kimseler!` derlerdi.
Onları gördükleri vakit; muhakkak bunlar sapıklardır, derlerdi.
Ve onları gördükleri vakit derlerdi ki: «İşte bunlar sapıklardır.»
İnananları gördüklerinde «Bunlar sapıklardır» derlerdi.
Onları gördükleri zaman: "Şunlar kaçık insanlar, anormal tipler!" derlerdi.
Mekke döneminin sonlarinda, Ankebût sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen “Mutaffifîn: Ölçü ve tartida hile yapanlar” kelimesinden almistir. 36 ayettir.