13. Ona âyetlerimiz okununca, "Eskilerin masalları" der.
13. Ona âyetlerimiz okununca, "Eskilerin masalları" der.
﴿١٣﴾
O'na âyetlerimiz, Kur’ân okununca, “eskilerin masalları eskiden yazılmış hikâyeler “ der. Âyet-i kerîme’de geçen ”esâtir “ usture veya istâre kelimesinin çoğuludur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ona ayetlerimiz okunduğu zaman "evvelkilerin masalları" der.
Ona, peygamberimize indirilen ayetlerimiz okunduğu zaman şöyle der: “Bunlar önceki milletlerin kıssalarıdır ve Allah’ın katından gelmiş değildirler.”
Böyle birine âyetlerimiz okununca «Eskilerin masalları» derdi.
Ona âyetlerimiz okunduğu zaman, “eskilerin masalları” der.
Ona ayetlerimiz okununca "- Evvelkilerin masalları." demiştir.
Ona ayetlerimiz okundugu zaman «Oncekilerin masallari» der.
Karşısında âyetlerimiz okunduğu zaman, «bu öncekilerin masallarıdır» der.
Ona âyetlerimiz okunduğu zaman, «eskilerin masalları» der.
Onun karşısında âyetlerimiz okununca «Evvelkilerin masallarıdır» demişdir o.
Ona âyetlerimiz okunduğu zaman: `Evvelkilerin masalları!` der.
Ona ayetlerimiz okunduğunda; öncekilerin masalları, der.
Ona karşı Bizim âyetlerimiz tilâvet olunduğu vakit, «Evvelkilerin efsaneleridir» demiştir.
Ayetlerimiz kendisine okunduğu zaman ’eskilerin masalları’ der.
Kendilerine ayetlerimiz okunduğunda: "Bunlar, eski devirde yaşamış insanların masalları!" diyenlerdir.
Mekke döneminin sonlarinda, Ankebût sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen “Mutaffifîn: Ölçü ve tartida hile yapanlar” kelimesinden almistir. 36 ayettir.