1. Güneş, dürüldüğü zaman,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. Güneş, dürüldüğü zaman,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
Güneş durulduğu, katlanıp nûru söndürüldüğü vakit,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Güneş dürüldüğü zaman.
Güneşin cismi dürülüp, ışığı kaybolduğu zaman.
Güneş katlanıp dürüldüğünde,
Güneş dürülüp karardığında;
Güneş dürüldüğü (ve ziyası söndürüldüğü) zaman,
Gunes durulup isigi kalmadigi zaman;
Güneş kararıp dürüldüğünde,
Güneş katlanıp dürüldüğünde,
Güneş dürül (üb söndürül) düğü zaman,
Güneş, tekvîr edildiği (dürüldüğü, nûru nârından ayrıldığı, ışığı giderildiği) zaman!
Güneş dürüldüğü zaman;
Güneş, dürüldüğü zaman.
Güneş dürüldüğü zaman
Güneş dürülüp ışığı söndüğü zaman;
Aynı konudaki âyetler: İbrâhîm 48, Tûr 9, Tûr 10, Vâkıa 1, Vâkıa 3
Mekke döneminin hemen baslarinda, Tebbet sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Günes’in Kiyâmet Günü yok edilecegini anlatan “Kuvvirat: Dürüldü, söndürüldü” kelimesinden almistir. 29 ayettir.