17. Andolsun, yöneldiği zaman geceye,
17. Andolsun, yöneldiği zaman geceye,
﴿١٧﴾
Karardığında karanlığıyla yöneldiğinde yahut gerilediğinde geceye,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Karardığında geceye.
Yaklaşmakta olan gecenin başlangıcına ve gitmekte olan gecenin sonuna yemin etmiştir.
Kararmaya yüz tuttuğunda geceye andolsun,
Kararmakta olan geceye andolsun!
Karanlığa arka verdiği zaman o geceye,
Kararmaya baslayan geceye and olsun;
Karanlığa gömülen geceye,
Yöneldiği an geceye,
Karanlığa yöneldiği zaman geceye,
Kararmaya başladığı zaman, geceye!
kararmaya başlayan geceye;
Ve yöneldiği zaman geceye.
Kararan geceye.
Geçmeye başladığı dem geceye...
Mekke döneminin hemen baslarinda, Tebbet sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Günes’in Kiyâmet Günü yok edilecegini anlatan “Kuvvirat: Dürüldü, söndürüldü” kelimesinden almistir. 29 ayettir.