4. Gebe develer salıverildiği zaman.
4. Gebe develer salıverildiği zaman.
﴿٤﴾
Doğuracak develer, doğurması yakın hâmile develer başıboş salıverildiği, sahiplerine bunlardan daha sevimli dünya bulunmadığı hâlde ; karşı karşıya bulundukları ortamın korkutucu boyutta olması sebebiyle (bu mallar) çobansız ve sağımsız olarak terk edildiği vakit,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Gebe develer başıboş bırakıldığı zaman.
Sahiplerinin kendileri için rekabete girip, övündüğü gebe develeri başıboş bırakıp ihmal ettikleri zaman.
Gebe develer salıverildiğinde,
Doğuracak develer başı boş bırakıldığında;
Kıyılmaz (canım) mallar terkedildiği zaman,
(3-4) Dogurmasi yaklasmis develer basibos birakildigi zaman;
Gebe olan develer (kendi haline) bırakıldığında,
Kıyılmaz mallar bırakıldığında,
Gebe develer (başı boş) salıverildiği zaman,
Ve yüklü develer, başıboş bırakıldığı zaman!
Gebe develer salıverildiği zaman;
(4-6) Ve yüklü develer salıverildiği zaman. Vahşi hayvanlar toplanıldığı zaman. Ve denizler ateş ile dolduğu zaman.
Gebeliğinin onuncu ayındaki develer kendi haline bırakıldığı zaman
Doğurmak üzere olan develer, kıyılmaz mallar terk edildiği zaman,
Mekke döneminin hemen baslarinda, Tebbet sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Günes’in Kiyâmet Günü yok edilecegini anlatan “Kuvvirat: Dürüldü, söndürüldü” kelimesinden almistir. 29 ayettir.