5. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;
Kur’an sayfası yükleniyor…
5. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;
﴿٥﴾
Ama malı ile kendini müstağni gören adama gelince,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ama, kendisini ihtiyaçsız görene.
Fakat sahip olduğu servetinden ötürü, senin getirdiklerine iman etmekten kendini müstağni gören kimseye gelince;
Kendini (sana) muhtaç görmeyene gelince, sen ona yöneliyorsun. Oysa ki onun temizlenip arınmasından sen sorumlu değilsin.
Sen ise kendini her bakımdan ihtiyaçsız görenle ilgileniyorsun.
Amma (malı ile Allah’a) ihtiyaç göstermiyene gelince;
(5-6) Ama sen, kendisini ogutten mustagni goren kimseyi karsina alip ilgileniyorsun.
(5-6) Ama öğüt almaya ihtiyaç duymayanı ise, sen ona yönelip ilgi duyuyorsun.
Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince,
Amma (zengin olduğu için) kendisini müstağnî gören adam (yok mu)?
(5-6) (Servetinin gurûruyla) kendisini (îmâna) muhtaç görmeyen kimseye gelince, işte sen (îmâna gelir de İslâma kuvvet verir mi diye) ona yöneliyorsun!
Ama kendisini müstağni gören.
(5-6) Amma istiğnada bulunan kimseye gelince. İmdi sen ona teveccüh ediyorsun.
Kendisini yeterli görüp tenezzül etmeyene gelince.
(5-6) Ama irşada ihtiyaç duymayana ise, ona dönüp itibar ediyorsun.
Mekke döneminin baslarinda, Necm sûresinden sonra indirilmistir. Adini, Hz. Peygamber’in bir davranisini elestiren ilk ayetindeki “Abese: Suratini asti” kelimesinden almistir. 42 ayettir.