17. Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o!
Kur’an sayfası yükleniyor…
17. Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o!
﴿١٧﴾
Kahrolası kâfir insan! Ne nankör şeymiş, onu küfre sevk eden nedir? Buradaki istifham azarlama ifade etmektedir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kahrolası (kâfir) insan ne de çok kâfirdir!
Kâfir olan insana lanet edilmiştir. İnsan Allah'a karşı ne kadar da çok inkârcıdır!
Kahrolası insan! Ne inkârcıdır!
Kahrolası o insan! Ne kadar da inkârcı!
Kahrolası (kâfir) insan, ne nankör şey!...
Cani ciksin o insanin, o ne nankordur!
Kahrolası (inkarcı azgın) insan ne de nankördür!.
O kahrolası insan, ne nankör şey.
O kahredilesi insan, ne nankördür o!
Kahrolası (o münkir) insan, ne nankördür!
Canı çıksın o insanın. Ne de nankördür o.
Kahrolsun insan, o ne kadar nankör.
Kahrolası insan ne kadar da nankördür.
Kahrolası kâfir insan, ne nankördür o!
Mekke döneminin baslarinda, Necm sûresinden sonra indirilmistir. Adini, Hz. Peygamber’in bir davranisini elestiren ilk ayetindeki “Abese: Suratini asti” kelimesinden almistir. 42 ayettir.