41. Onları bir siyahlık bürür.
41. Onları bir siyahlık bürür.
﴿٤١﴾
Onları bir karanlık ve siyahlık kaplar.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Karartı bürümüş.
O yüzleri bir karanlık kaplayacak.
Yine o gün birtakım yüzleri de keder bürümüş, hüzünden kapkara kesilmiştir. İşte bunlar kâfirlerdir, günahkârlardır.
Kapkara kesilmiştir.
Onları karanlık ve karalık kaplayacaktır.
(40-41) O gun birtakim yuzler de tozlanmis ve onlari karanlik burumustur.
(40-41) Yüzler de var ki o gün üzerleri tozludur; o tozu da bir karanlık sarar.
Onları karanlık bürümüş,
Onu (da) bir karanlık ve siyahlık kaplayacakdır.
(40-41) Yine o gün birtakım yüzler (de) vardır ki, üzerleri tozludur, onları bir karanlık(nursuzluk) kaplar!
Bir karanlık bürümüştür.
Onları bir karanlık kaplar.
Karanlıklar bürümüştür onları.
Üstünü karanlık kaplamıştır.
Mekke döneminin baslarinda, Necm sûresinden sonra indirilmistir. Adini, Hz. Peygamber’in bir davranisini elestiren ilk ayetindeki “Abese: Suratini asti” kelimesinden almistir. 42 ayettir.