37. Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.
37. Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.
﴿٣٧﴾
O gün bunlardan herkesin kendine yeter başkasının durumuyla ilgilenmekten onu alıkoyacak bir işi vardır. Yani her biri kendi işiyle meşgul olacak.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
O gün herkes için kendine yetecek bir işi vardır.
O günün sıkıntısının şiddeti sebebiyle, onlardan her birini başkalarından alıkoyan bir meşguliyeti vardır.
O gün, herkesin kendine yetip artacak bir derdi vardır.
O gün onlardan her birinin işi başından aşkındır.
O gün, onlardan herkesin kendine yeter bir işi vardır, (ancak kendi derdi ile kalır).
O gun, herkesin kendine yeter derdi vardir.
Onlardan her kişinin (o gün) kendine yetecek derdi ve meşguliyeti vardır.
Onlardan her birinin o gün başından aşan işi vardır.
O gün bunlardan herkesin kendine yeter bir işi (derdi, belâsı) vardır.
O gün onlardan her bir kişinin, kendine yetecek bir işi vardır!
O gün; herkesin kendisine yeter bir işi vardır.
Onlardan her kişi için o günde bir iş vardır ki, ona yeter.
O gün herkesin başından aşkın işi vardır.
O gün onlardan her birinin başından aşkın derdi ve tasası vardır.
Mekke döneminin baslarinda, Necm sûresinden sonra indirilmistir. Adini, Hz. Peygamber’in bir davranisini elestiren ilk ayetindeki “Abese: Suratini asti” kelimesinden almistir. 42 ayettir.