11. Bunlar şehirlerde azgınlık eden ve oralarda pek çok bozgunculuk çıkaran kimselerdi.
11. Bunlar şehirlerde azgınlık eden ve oralarda pek çok bozgunculuk çıkaran kimselerdi.
﴿١١﴾
Ki, bunlar memleketlerde azgınlık etmişlerdi, zorbaca davranmışlardı.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onlar, ülkelerde azmışlardı.
Bunların hepsi de zorbalık ve zulümde haddi aştılar. Hepsinin haddi aşması da kendi ülkesindeydi.
Görmedin mi, Rabbin ne yaptı Âd kavmine; direkleri (yüksek binaları) olan, ülkelerde benzeri yaratılmamış İrem şehrine, o vadide kayaları yontan Semûd kavmine, kazıklar (çadırlar, ordular) sahibi Firavun'a! Ki onların hepsi ülkelerinde azgınlık ettiler. Oralarda kötülüğü çoğalttılar. Bu yüzden Rabbin onların üstüne azap kamçısı yağdırdı. Çünkü Rabbin (her an) gözetlemededir.
İşte bunların hepsi ülkelerinde azgınlık etmişlerdi.
Bunlar o kimselerdi ki, memleketlerde azgınlık etmişlerdi.
(9-12) Vadide kayalari kesip yontan Semud milletine, memleketlerde asiri giden, oralarda bozgunculugu artiran, sarsilmaz bir saltanat sahibi Firavun’a Rabbinin ne ettigini gormedin mi?
Onlar ki ülkelerde azgınlık edip Hakka baş kaldırmışlardı,
Bunlar ülkelerde azmışlardı.
Ki (bütün) bunlar memleketler (in) de azgınlık edenlerdi.
Onlar ki memleketler(in)de azgınlık etmişlerdi.
Ki bunlar, memleketlerde azgınlık etmişlerdi.
(11-12) İşte onlar ki beldelerde azgınlıkta bulunmuşlardı. Oralarda fesadı çoğaltmışlardı.
Bunlar ülkelerinde azmışlardı.
Bütün bunlar, bulundukları ülkelerde azdıkça azdılar.
Mekke döneminin hemen baslarinda, Leyl sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen “el-Fecr: Safak, tanyeri” kelimesinden almistir. 30 ayettir.