34. "Oraya esenlikle girin. İşte bu, ebedilik günüdür."
34. "Oraya esenlikle girin. İşte bu, ebedilik günüdür."
﴿٣٤﴾
Aynı şekilde muttakilere: “selametle girin oraya! korku veren her şeyden selamette kalmış olarak veya selâmla birlikte girin! selâm vererek giriniz! İşte giriş yaptığınız bu gün ebedilik günüdür. Cennette devamlı kalma günüdür. “ Buyrulacak.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Oraya esenlikle girin, bugün sonsuzluk günüdür.
Onlara şöyle denir: "Hoşlanmadığınız şeylerden selamette (güvende) olduğunuz bir halde cennete girin. İşte bugün, kendisinden sonra yokluğun olmadığı ebedî kalış günüdür."
Oraya selâmetle girin. İşte bu, ebedî yaşamanın başladığı gündür
Oraya esenlikle girin, bu sonsuza kadar sürecek gündür.”
Selâmetle girin oraya (cennete); bu sonsuzluk günüdür.
(32-34) Onlara: «Iste bu cennet, Allah’a yonelen, O’nun buyruklarina riayet eden; gormedigi Rahman’dan korkan, Allah’a yonelmis bir kalble gelen sizlere, hepinize soz verilen yerdir. Oraya esenlikle girin; iste sonsuzluk gunu budur» denir.
Oraya selâmetle girin. İşte bu, sonsuzluk günüdür.
Şimdi selam ve selametle oraya girin. İşte sonsuzluk günü budur.»
Selâmetle girin oraya, işte bu, ebedîlik günüdür.
`Oraya selâmetle girin! Bu, ebedîlik günüdür!`
Selemetle girin oraya. İşte bu, ebediyet günüdür.
(34-35) Ona selâmetle giriveriniz. İşte bu, ebediyyet günüdür. Onlar için orada ne dilerlerse vardır ve Bizim nezdimizde ise ziyâdesi (de) vardır.
Oraya esenlikle girin; işte sonsuzluk günü budur denir.
"Haydi selâmetle girin oraya, bugün artık ebediyet günüdür."
Mekke döneminin dördüncü yilinda, Mürselat sûresinden sonra indirilmistir. Adini, ilk ayetinin basindaki “Kâf” harfinden almistir. 45 ayettir.