27. Onlar, Rablerinin azabından korkan kimselerdir.
27. Onlar, Rablerinin azabından korkan kimselerdir.
﴿٢٧﴾
Onlar ki, Rablerinin azâbından korkarlar.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Rablerinin azabından korkarlar.
Onlar ki, işlemiş oldukları salih amellere rağmen Rablerinin azabından korkarlar.
Rablerinin azabından korkanlar, ki Rablerinin azabı(na karşı) emin olunamaz;
Rablerinin azabından çekinenler -ki rablerinin azabı karşısında asla güven içinde olunamaz-;
Onlar ki, Rablerinin azabından korkarlar;
(22-27) Ancak namaz kilip namazlarinda yoksul ve yoksuna belirli bir hak taniyanlar, ceza gununu dogrulayanlar, Rablerinin azabindan korkanlar boyle degildir.
(27-28) Rablarının azabından korkup içi titreyenler, —ki Rablarının azabından elbette güven içinde kalınmaz—.
Rablerinin azabından korkarlar.
Bir de (şunlar): Rablerinin azabından korkanlar.
O kimseler ki, onlar, Rablerinin azâbından korkanlardır.
Ve onlar ki; Rabblarının azabından korkarlar.
(26-27) Ve onlar ki ceza gününü tasdik ederler. Ve onlar ki, Rablerinin azabından korkanlardır.
Ve onlar ki; Rabblarının azabından korkarlar.
Onlar Rab’lerinin cezasından korkarlar.
Mekke döneminin baslarinda, Hâkka sûresinden sonra indirilmistir. Adini, üçüncü ayetinde geçen ve “yükselme dereceleri” anlamina gelen “el-Meâric” kelimesinden almistir. 44 ayettir.