20. Kendisine kötülük dokunduğu zaman sızlanır.
Kur’an sayfası yükleniyor…
20. Kendisine kötülük dokunduğu zaman sızlanır.
﴿٢٠﴾
Kendisine bir şer zarar dokundu mu, o anda feryâd eder.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kendisine fenalık dokunduğunda sızlanır, feryat eder.
Kendisine hastalık veya fakirlik sıkıntısı isabet etse çok az sabreder.
Kendisine fenalık dokunduğunda sızlanır, feryat eder.
Başına bir fenalık geldi mi sızlanır durur.
Kendine bir zarar dokundu mu, feryadı basar.
Basina bir fenalik gelince feryat eder,
Kendisine bir kötülük dokununca basar feryadı.
Kendisine kötülük dokundu mu sızlanır.
Kendisine şer dokundu mu feryadı basandır,
Ona şer dokunduğu zaman, sızlanıcı (feryâd edici)dir!
Başına bir fenalık gelince, feryadı basandır.
(19-20) Şüphe yok ki insan haris olarak yaradılmıştır. Ona şer dokunduğu zaman çok feryat edicidir.
Kendisine kötülük dokundu mu sızlanır.
Başı derde düştü mü sızlanır durur.
Mekke döneminin baslarinda, Hâkka sûresinden sonra indirilmistir. Adini, üçüncü ayetinde geçen ve “yükselme dereceleri” anlamina gelen “el-Meâric” kelimesinden almistir. 44 ayettir.