84. Onlardan yüz çevirdi ve, "Vah! Yûsuf'a vah!" dedi ve üzüntüden iki gözüne ak düştü. O artık acısını içinde saklıyordu.
84. Onlardan yüz çevirdi ve, "Vah! Yûsuf'a vah!" dedi ve üzüntüden iki gözüne ak düştü. O artık acısını içinde saklıyordu.
﴿٨٤﴾
Ve Ya'kûb, onlarla konuşmayı terk ederek, oğullarından yüzünü çevirdi de: 'Vay Yûsuf üzerine başıma gelenler!“ dedi. Âyette geçen ”esefa “ daki elif izafet ya'sından (mutekellim ya’sından) ivazdır (onun yerine getirilmiştir.) Yani ”ey üzüntüm“ demektir ve oğluna olan kederinden gözlerine ak düştü, ağlamaktan dolayı gözlerinin siyahı silinip beyaza dönüştü. Artık gamını yutkunuyor, yutkunuyordu. Kederini belli etmeyecek şekilde gam ve kederini yutmaktaydı.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onlara sırt çevirdi. "Vah, Yusuf’a yazık oldu!" dedi ve üzüntüden gözlerine ak düştü. Çok hüzne boğuldu ama onu içinde saklıyordu.
(Yakup) Onlardan yüz çevirerek uzaklaştı ve dedi ki: Ey Yusuf'a olan şiddetli hüznüm diyordu. Göz bebeklerinin siyahlığı ağlamaktan dolayı beyaza büründü. O hüzün ve keder dolu olmasına rağmen bunu insanlardan gizliyordu.
Onlardan yüz çevirdi, «Ah Yusuf'um ah!» diye sızlandı ve kederini içine gömmesi yüzünden gözlerine boz geldi.
Onlardan yüz çevirdi, “Âh Yûsufum âh! İçim yanıyor!” diyordu. Sonunda üzüntüden gözlerine boz geldi. Artık kederini içine gömüyordu.
Yakup, oğullarından yüzünü çevirdi de: "- Ey Yûsuf’un ayrılığı ile bana gelen hüzün!" dedi ve kederinden gözlerine ak düştü; artık derdini gizleyip duruyordu.
Onlara sirt cevirdi, «Vah, Yusuf’a yazik oldu!» dedi ve uzuntuden gozlerine ak dustu. Artik acisini icinde sakliyordu.
Ve onlardan yüzünü çevirip öfkesini yutarak için için (ağladı) da vah Yûsuf’a ! Diyerek üzüntüsünü dile getirdi ve üzüntüsünden gözlerine ak indi.
Ve onlardan yüz çevirdi de: «Ey Yusuf’un ateşi, yetti artık, yetti!» dedi. Ve üzüntüden gözlerine ak düştü. Artık yutkunuyor da yutkunuyordu.
(Ya’kub) onlardan yüz çevirdi: «Ey Yuusufun üstünde (titreyen) tasam, (gel, şimdi tam senin gelmen zamanıdır)» dedi ve huzn-ü kederinden iki gözüne ak düşdü. (Bununla beraber) o, artık gamını tamamen yutmakda idi.
Artık onlardan yüzçevirdi ve: `Ah Yûsuf`(um)a ah!` dedi. Tâ kederden iki gözüne ak düştü. Öyle ki (kederini içinde tutup) yutkunan bir kimse oldu.
Ve onlardan yüz çevirdi de: Vah, yazık oldu Yusuf’a, dedi ve üzüntüsünden gözleri ağardı. Artık üzüntüsünü içinde saklıyordu.
Ve onlardan yüz çevirdi. Ve, «Ey Yusuf’a teessüf!» dedi ve gözleri hüzünden dolayı bembeyaz kesildi. Artık teessürünü içine atıyordu.
Hz. Yakub, yüzünü başka tarafa çevirerek; ’Vah Yusuf’um vah!’ diye inledi. Gözleri hüzünden ağarmıştı, buna rağmen acısını içine gömüyor, belli etmiyordu.
Onlardan yüzünü çevirip öte tarafa dönerek ufuklara seslendi: "Ya esafâ alâ Yusuf! Nerdesin Yusuf! Nerdesin Yusuf!"Yusuf diye diye, üzüntüsünden gözlerine ak düştü. Yaptıklarından dolayı oğullarına duyduğu kızgınlığını da belirtmiyor, öfkesini yenmeye çalışıyordu.