16. (Yûsuf'u kuyuya bırakıp) akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
16. (Yûsuf'u kuyuya bırakıp) akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
﴿١٦﴾
Akşam vakti ağlaya ağlaya babalarına geldiler,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Akşamleyin, ağlaşarak babalarına geldiler.
Yusuf -aleyhisselam-'ın kardeşleri, hilelerine babalarını inandırmak için akşam vakti ağlar gibi yaparak babalarına geldiler.
Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
Akşam ağlayarak babalarına geldiler.
Kardeşleri, akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.
(16-17) Aksam ustu aglayarak babalarina geldiklerinde: «Ey babamiz! Inan olsun biz yaris yapiyorduk; Yusuf’u esyamizin yanina birakmistik; bir kurt onu yedi. Her ne kadar dogru soyluyorsak da sen bize inanmazsin» dediler.
(16-17) Onlar yatsı vakti ağlayarak babalarına geldiler ve: «Ey babamız ! Dediler, biz yarışmak üzere gittik; Yûsuf’u da eşyamızın yanına bıraktık, derken onu kurt yemiş; biz doğru (sözlü)ler de olsak sen bize inanacak değilsin.»
Ve yatsı vakti, ağlayarak babalarına geldiler.
Akşam ağlaya ağlaya babalarına geldiler.
Derken yatsı vakti ağlayarak babalarına geldiler.
Akşam üstü ağlaya ağlaya babalarına geldiler.
Ve babalarına yatsı vakti ağlar oldukları halde geldiler.
Akşam olunca ağlayarak babalarına geldiler.
(16-17) Yatsı vakti, ağlayarak babalarının yanına dönüp dediler ki: "Sevgili babamız, biz yarışmak üzere bulunduğumuz yerden ayrılırken Yusuf’u da eşyalarımızın yanında bıraktık. Bir de döndük ki onu kurt yemiş! Şimdi biz doğru da söylesek sen bize inanmayacaksın!"