1. Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman -ki ona yaraşan budur-,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman -ki ona yaraşan budur-,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
Gök yarıldığı,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Gök yarıldığı,
Gökyüzü, meleklerin inişiyle parçalandığı zaman.
Gök yarıldığı, Rabbine kulak verip boyun eğecek hale getirildiği zaman,
Gök yarıldığında ve rabbine boyun eğip gerekeni yaptığında;
Gök yarıldığı;
(1-2) Gok yarilip Rabbine boyun egdigi zaman, ki gok boyun egecektir.
(1-2) Gök yarıldığı, Rabbinin buyruğuna kulak verip boyun eğdiği zaman —ki gök bunun haklılık ölçüsündedir—.
Gök yarıldığı,
(1-2) Gök yarıldığı, (yarılmakda da) Rabbini dinleyib boyun eğdiği zaman, ki gök zâten buna lâyık olarak yaratılmışdır.
(1-2) Gök inşikak ettiği (yarıldığı) ve Rabbi(nin emri)ne kulak verip de, (bu itâate)lâyık kılındığı zaman!
Gök yarıldığı zaman;
Gök yarıldığı zaman.
Gök yarıldığı,
Gök yarıldığı zaman...
Aynı konudaki âyetler: İbrâhîm 48, Tûr 9, Tûr 10, Vâkıa 1, Vâkıa 3
Mekke döneminin sonlarinda, Infitar sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve gögün Kiyâmet Günü yarilacagini anlatan “Insakkat: Çatladi, yarildi” kelimesinden almistir. 25 ayettir.