2. Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman -ki ona yaraşan budur-,
2. Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman -ki ona yaraşan budur-,
﴿٢﴾
Rabbine boyun eğdiği, ayrılma konusunda dinleyip itâat ettiği vakit ki, bu zaten, bir görev kılınmıştır, dinleyip itâat etmesi gökyüzü için bir vecibe kılınmıştır.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Rabbine boyun eğdiği zaman, ki ona yaraşan da budur.
Ve Rabbini boyun eğip, dinlediği zaman. Zira kendisine yaraşan budur.
Gök yarıldığı, Rabbine kulak verip boyun eğecek hale getirildiği zaman,
Gök yarıldığında ve rabbine boyun eğip gerekeni yaptığında;
Ve Rabbinin emrine boyun eğib de (O’na itaat) gerçekleştirildiği zaman,
(1-2) Gok yarilip Rabbine boyun egdigi zaman, ki gok boyun egecektir.
(1-2) Gök yarıldığı, Rabbinin buyruğuna kulak verip boyun eğdiği zaman —ki gök bunun haklılık ölçüsündedir—.
Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği vakit,
(1-2) Gök yarıldığı, (yarılmakda da) Rabbini dinleyib boyun eğdiği zaman, ki gök zâten buna lâyık olarak yaratılmışdır.
(1-2) Gök inşikak ettiği (yarıldığı) ve Rabbi(nin emri)ne kulak verip de, (bu itâate)lâyık kılındığı zaman!
Ve Rabbına boyun eğdiğinde. Ki o, zaten boyun eğecektir.
(2-3) Ve Rabbini dinlediği ve layık kılındığı zaman. Ve yer uzatılıp dümdüz olduğu zaman.
Rabbini dinleyip O’na yaraşır şekilde boyun eğdiği zaman!
Ve hep yapageldiği gibi, Rabbinin buyruğunu dinlediği zaman...
Mekke döneminin sonlarinda, Infitar sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve gögün Kiyâmet Günü yarilacagini anlatan “Insakkat: Çatladi, yarildi” kelimesinden almistir. 25 ayettir.