14. Çünkü o hiçbir zaman Rabbine dönmeyeceğini sanırdı.
14. Çünkü o hiçbir zaman Rabbine dönmeyeceğini sanırdı.
﴿١٤﴾
Çünkü o, Rabbine asla dönmeyeceğini sanmıştı. Âyet-i kerîme’de geçen ”en“şeddeli ”enne “ den tahfiflenmiş olup, ismi mahzûfturve ” ennehû “ Takdirindedir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
O, asla dönmeyeceğini sanıyordu.
Doğrusu o, ölümünden sonra tekrar hayata dönmeyeceğini zannetti.
O hiçbir zaman Rabbine dönmeyeceğini sandı.
Zira o, hiçbir zaman rabbine dönmeyeceğini sanırdı.
O (zalim, ahirette Rabbine) asla dönmiyeceğini sanmıştı.
Zira; o, bir daha dirilip donmeyecegini sanmisti.
Doğrusu o, (hesap gününe) dönmeyeceğini sanırdı.
Hiç Rabbine dönmeyeceğini sanmıştı.
Çünkü o, hakıykaten ve kat’iyyen (Rabbine) dönmeyeceğini sanmışdı.
(14-15) Çünki o, (Rabbine) aslâ dönmeyeceğini sanmıştı. Hayır! Şübhesiz Rabbi onu hakkıyla görücü idi!
O, hiç dönmeyeceğini sanmıştı.
Muhakkak, o sanmıştı ki elbette dönmeyecektir.
Rabbine hiç dönmeyeceğini sanmıştı.
Hiçbir sûrette Rabbine dönmeyeceğini sanırdı.
Mekke döneminin sonlarinda, Infitar sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve gögün Kiyâmet Günü yarilacagini anlatan “Insakkat: Çatladi, yarildi” kelimesinden almistir. 25 ayettir.