72. Adam, "Sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.
72. Adam, "Sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.
﴿٧٢﴾
Hızır, “sen, benimle asla sabredemezsin, dememiş miydim? ” dedi.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ben sana benimle olmaya sabredemezsin demedim mi? diye cevap verdi.
Hızır Musa'ya şöyle dedi: "Ben sana benim yaptıklarımı gördüğün zaman sabretmeye tahammül edemezsin demedim mi?"
(Hızır:) Ben sana, benimle beraberliğe sabredemezsin, demedim mi? dedi.
Kul, “Ben sana, sen benimle beraberliğe sabredemezsin, demedim mi?” dedi.
Hızır: "-Sen, benimle asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.
Musa’ya: «Ben sana yaptigim islere dayanamazsin demedim mi?» dedi.
O: «Ben sana demedim mi, benimle birlikte bulunmaya dayanamazsın ?» dedi.
(Hızır:) «Sen benimle asla sabredemezsin, demedim mi?» dedi.
Dedi: «Sen beraberimde sabretmiye asla muktedir olamazsın demedim mi»?
(Hızır:) `Doğrusu sen, berâberimde sabretmeye aslâ güç yetiremezsin, dememiş miydim?` dedi.
Ben, sana; yaptığım şeylere dayanamazsın, demedim mi? dedi.
(72-73) Dedi ki: «Ben demedim mi ki, şüphe yok sen benimle beraber sabra takat getiremezsin?» Dedi ki: «Unuttuğum şey ile beni muahaze etme. Bana bu işimden dolayı bir güçlük teklif eyleme.»
O kulumuz Musa’ya «Ben sana, benimle beraber olmaya katlanamazsın dememiş miydim?» dedi.
(Hızır:) "Sen benimle beraberliğe katlanamazsın dememiş miydim?(İşte sen de gördün!)" dedi.