28. "Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim!"
28. "Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim!"
﴿٢٨﴾
Vay başıma gelenler! Keşke falanı Ubeyy'i (Ubey b Halefi) dost edinmeyeydim! Âyet-i kerîme’de geçen “Veyleta” kelimesinin elifi izafet ya'sından ivazdır. Yani Veyleti elemektir. Bunun mânâsı; Vay helâkim, mahvoldum demektir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Vay başıma gelene! Keşke falancayı dost edinmeseydim.
Aşırı üzüntü ve hayıflanmadan dolayı kendi nefsine şöyle beddua ederek şöyle der: "Eyvah! Yazıklar olsun bana, keşke falan kâfiri dost edinmeseydim!"
Yazık bana! Keşke falancayı (bâtıl yolcusunu) dost edinmeseydim!
Eyvah! Keşke falancayı kendime dost edinmeseydim!
Yazıklar olsun bana! Keşke (beni sapıtan) falanı dost edinmeyeydim.
(27-29) O gun, zalim kimse ellerini isirip: «Keski Peygamberle beraber bir yol tutsaydim, vay basima gelene; keski falancayi dost edinmeseydim. And olsun ki beni, bana gelen Kuran’dan o saptirdi. seytan insani yalniz ve yardimcisiz birakiyor» der.
Eyvah, yazıklar olsun bana! Keşke falanı dost edinmeseydim.
«Eyvah!» diyecek, «keşke falancayı dost edinmeseydim.
«Ne yazık bana! Keşki fülânı dost tutmayaydım».
`Vay hâlime! Ne olurdu ben falancayı dost edinmeseydim!`
Vay başıma gelene: Keşki falancayı dost edinmeseydim.
«Eyvah bana! Keşke falanı dost ittihaz etmese idim.»
Yazık bana! Keşke filancayı dost edinmeseydim!
(27-29) O gün zalim, parmaklarını ısırır "Eyvah! der, keşke o Peygamberle birlikte yol tutsaydım. Eyvah! Keşke falanı dost edinmeseydim! Vallahi bana gelen öğütten (Kur’ân’dan) beni o uzaklaştırdı. Zaten şeytan, insanı (işte böyle uçuruma sürükleyip sonra da) yüzüstü, yalnız bırakır."