1. Kuşluk vaktine andolsun,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. Kuşluk vaktine andolsun,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
Kuşluğa, gündüzün ilk saatlerine yahut tamamına,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Andolsun kuşluk vaktine,
Yüce Allah, gündüzün ilk vaktine yemin etmiştir.
Kuşluk vaktine ve sükûna erdiğinde geceye yemin ederim ki Rabbin seni bırakmadı ve sana darılmadı.
Yemin olsun, kuşluk vaktine;
And olsun kuşluk vaktine,
Kusluk vaktine and olsun;
Kuşluk vaktine,
Andolsun kuşluk vaktine.
Andolsun kuşluk vaktına,
Yemîn olsun duhâ`ya (kuşluk vaktine)!
Andolsun, kuşluk vaktine.
(1-2) Kasem olsun kuşluk vaktine. Ve sâkin olduğu zaman geceye ki,
Kuşluk vaktine andolusun.
Güneşin yükselip en parlak halini aldığı kuşluk vakti hakkı için!
Mekke döneminin baslarinda, Fecr sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen “sabahin aydinligi, kusluk vakti” anlamina gelen “ed-Duhâ” kelimesinden almistir. 11 ayettir.Fecr sûresinden sonra bir süre vahiy kesilmisti. Iman ile küfrün mücâdele ettigi bir dönemde, gücünü Allah’tan alan Peygamber için vahyin kesilmesi, onun yapayalniz kalmasi demekti. Öte yandan, bunu firsat bilerek “Rabb’i Muhammed’i terk etti!” diyen inkârcilarin samatalari, onun üzüntüsünü bir kat daha artiriyordu. Peygamber, isledigi bir kusur sebebiyle Rabb’inin onu cezalandirdigini düsünerek üzüntülü bir hâlde beklerken, hem ona Rabb’inin hosnutlugunu ve ikramlarini bildirerek yüregine su serpen, hem de kiyâmete kadar gelecek müminleri dünya ve âhiret nîmetleriyle müjdeleyen mübarek Duhâ sûresi nazil oldu: