11. Yağmurlu göğe andolsun,
11. Yağmurlu göğe andolsun,
﴿١١﴾
O yağmurlu semaya “Rec”yağmur demektir. Yeryüzüne zaman zaman geri dönüp geldiği için yağmura bu isim verilmiştir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Yağmur yağdıran göğe,
Allah Teâlâ yağmurlu gökyüzüne yemin etmiştir. Çünkü yağmur, her seferinde o cihetten yağar.
Dönüş sahibi olan (yağmur yağdıran) göğe, (nebat ile) yarılan yere yemin ederim ki Kur'an, (hak ile bâtılı) ayıran bir sözdür. O, asla bir şaka değildir. Onlar bir tuzak kurarlar, ben de bir tuzak kurarım. Kâfirlere mühlet ver, onları biraz kendi hallerine bırak (pek yakında desteğimiz sana gelecek).
Andolsun içindekilerin gidip geldiği semaya ve (tohumun filizlenmesiyle) yarılan yere ki Kur’an (hak ile bâtılı) ayıran bir sözdür.
And olsun, o yağmur sahibi semâya,
(11-12) Yagmurun donusunu saglayan goge ve yarilan yeryuzune and olsun ki,
Dönüp dolaşan göğe (ondaki cisimlere) and olsun,
Andolsun o dönüşlü göğe,
Andolsun o dönüş saahibi olan göğe,
Yemîn olsun o dönüşlü (hâlden hâle giren) göğe!
Andolsun o dönüş yeri olan göğe.
(11-12) Andolsun o dönüş sahibi olan semaya. Ve çatlayıp yarılan yeryüzüne.
Yağmurun sahibi göğe.
(11-12) Yağmur dolu gök, bitkilerin çıkması için yarılan yer hakkı için:
Mekke döneminin baslarinda, Beled sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kur’an’a isâret eden “târik: parlak yildiz” kelimesinden almistir. 17 ayettir.