1. Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
Güneşe ve onun aydınlığına.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Andolsun Güneş’e ve aydınlığına,
Allah Teâlâ, Güneş'e ve doğudan doğmasının ardından gelen yükselme vaktine yemin etmiştir.
Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.
Yemin olsun, güneşe ve kuşluğuna;
And olsun, güneşe ve onun aydınlığına,
Gunese ve onun isigina,
Güneş’e ve onun kuşluk vaktindeki parlak aydınlığına,
Güneş’e ve onun parıltısına,
Andolsun güneşe ve onun aydınlığına,
Yemîn olsun şems`e (güneşe) ve onun (kuşluk vakti) aydınlığına!
Andolsun güneşe ve aydınlığına.
(1-3) Andolsun güneşe ve aydınlığa. Ve güneşe tâbi olduğu vakit kamere. Ve güneşi açıkladığı vakit gündüze.
Güneşe ve onun ışığına,
Güneş ve onun aydınlığı, hakkı için!
Mekke döneminin baslarinda, Kadir sûresinden sonra gönderilen bu sûre, adini birinci ayetinde geçen “es-Sems: Günes” kelimesinden almistir. 15 ayettir.