4. Onu bürüdüğünde geceye andolsun,
Kur’an sayfası yükleniyor…
4. Onu bürüdüğünde geceye andolsun,
﴿٤﴾
Karanlığı ile güneşi örttüğü vakit geceye, Âyeti kerîmelerde üç yerde zikredilen“İza “sadece zarf içindir. (şart mânâsını taşımıyor) âmili ise Kasem fiilidir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
(Yeryüzünü) örten geceye,
Ve yeryüzünü kaplayıp karanlık olduğunda geceye yemin etmiştir.
Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.
Onu karanlıkla örttüğünde geceye;
Ziyasını örtüb bürüdüğü zaman geceye,
Onu buruyen geceye,
Güneşi örtüp bürüdüğü zaman geceye,
Onu örten geceye,
onu örtüb büründüğü zaman geceye,
Ve onu örttüğü zaman, geceye!
Örtüp bürüdüğünde geceye,
(4-5) Ve güneşi örtüp ışıklığını gideren geceye. Ve göğe ve onu bina edene.
Onu bürüyen geceye,
Onu bürüyüp saran gece hakkı için!
Mekke döneminin baslarinda, Kadir sûresinden sonra gönderilen bu sûre, adini birinci ayetinde geçen “es-Sems: Günes” kelimesinden almistir. 15 ayettir.