6. Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,
6. Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,
﴿٦﴾
Yere ve onu döşeyene,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Yere ve onu yayana,
Yeryüzüne ve insanların üzerinde yaşaması için onun yayıp döşenmesine yemin etmiştir.
Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.
Yere ve onu yayıp döşeyene;
Arza ve onu döşeyene,
Yere ve onu yayana,
Yere ve onu yapıp döşeyene,
Yere ve onu döşeyene,
yere ve onu yayıb döşeyene,
Hem yere ve onu döşeyene!
Yere ve onu yayana,
(6-7) Ve yere ve onu yayıp döşeyene. Ve nefse ve onu düzeltmiş olana.
Yere ve onu yayana.
Yer ve onu yayıp döşeyen,
Mekke döneminin baslarinda, Kadir sûresinden sonra gönderilen bu sûre, adini birinci ayetinde geçen “es-Sems: Günes” kelimesinden almistir. 15 ayettir.