2. Onu izlediğinde Ay'a andolsun,
2. Onu izlediğinde Ay'a andolsun,
﴿٢﴾
Ve güneş battığı esnada doğarak onu takip ettiği zaman Ay'a.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onu takip eden Ay’a,
Ve Güneş'in batmasının ardından izini takip eden Ay’a yemin etmiştir.
Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.
Işığı onun ardından geldiğinde aya;
(Güneş batarken) ona tabi olduğu zaman aya,
Ardindan gelmekte olan aya,
(Güneş’ten ışık alıp) ona tabi’ (uydu) olduğu zaman Ay’a,
Güneş’in ardından gelen Ay’a,
(ışık almakda) ona tabî olduğu zaman aya,
Ve (güneş batınca) onu ta`kib eden aya!
Ardından gelmekte olan aya.
(1-3) Andolsun güneşe ve aydınlığa. Ve güneşe tâbi olduğu vakit kamere. Ve güneşi açıkladığı vakit gündüze.
Ardından gelmekte olan Ay’â,
Onu izlediği zaman ay hakkı için!
Mekke döneminin baslarinda, Kadir sûresinden sonra gönderilen bu sûre, adini birinci ayetinde geçen “es-Sems: Günes” kelimesinden almistir. 15 ayettir.