14. Arınan ve Rabbinin adını anıp, namaz kılan kimse mutlaka kurtuluşa erer.
14. Arınan ve Rabbinin adını anıp, namaz kılan kimse mutlaka kurtuluşa erer.
﴿١٤﴾
Âyetin tefsiri için bak:15
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Arınan kurtuluşa ermiştir.
Şirkten ve günahlardan arınan kimse ise kesinlikle istediğini kazanmıştır.
Temizlenen, Rabbinin adını anıp O'na kulluk eden kimse kuşkusuz kurtuluşa ermiştir.
Doğrusu arınan ve rabbinin adını anıp namaz kılan kurtuluşa ermiştir.
Gerçekten kurtulmuştur, (küfür ve masiyyetten) temizlenen;
(14-15) Arinmis olan, Rabbinin adini anip namaz kilan, saadete erisecektir.
(14-15) Kendini (inkâr, inâd ve kötülüklerden) arındıran, Rabbinin adını anıp namaz kılan kimse, cidden korktuğundan kurtulup umduğuna kavuşmuştur.
Doğrusu felah buldu (günahtan) temizlenen.
(14-15) Hakıykat iyi temizlenen ve Rabbinin adını zikredib de namaz kılan kimse umduğuna erişmişdir.
(Günahlardan) temizlenen kimse, gerçekten kurtuluşa ermiştir!
Doğrusu arınan, felah bulmuştur.
(13-14) Sonra orada ne ölür ve ne dirilir. Muhakkak o kimse felâha ermiştir ki, temizlenmiştir.
Doğrusu mutluluğa ermiştir arınan,
(14-15) Kendisini kötülüklerden arındıran, Rabbinin adını anıp namaz kılan, felaha erer.
Mekke döneminin hemen baslarinda, Tekvir sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Allah’in yüceligini dile getiren “el-A’lâ: en yüce, en degerli, en büyük” kelimesinden almistir. 19 ayettir.