11. Nimet içinde yüzen o yalanlayıcıları bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
11. Nimet içinde yüzen o yalanlayıcıları bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
﴿١١﴾
Nimet içinde yüzen müreffah bir şekilde yaşayan o (seni) yalanlayanları -ki onlar da Kureyş'in önde gelenleridir- bana bırak. Ben senin için onların hakkından gelirim ve onlara az bir zaman mühlet ver! Nitekim bundan az bir müddet sonra Bedir'de katledilmişlerdir. Âyet-i kerîme’de geçen "el-Mükezzibin" lâfzı, mef'ûl üzerine atfedilmiş veya "mef'ûl-ı me'ah"dır
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Varlıklı olup da yalanlayanı bana bırak Onlara biraz süre tanı.
Dünya nimetlerine dalmış o yalanlayanların durumuna sen önem verme, onları bana bırak. Ecelleri gelene kadar onları biraz bekle.
Nimet içinde yüzen o yalancıları bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
Nimet içinde yüzen o yalanlayıcıları bana bırak ve onlara biraz süre tanı.
(Ey Rasûlüm, seni) inkâr eden o refah sahiblerini bana bırak ve onlara biraz mühlet ver; (yakında Bedir savaşında ve kıyamette onların cezasını vereceğim).
Varlik sahibi olup da seni yalanlayanlari Bana birak; onlara az bir mehil ver.
Nîmet sahipleri olup (Hakk’ı) yalanlayanları bana bırak da kendilerine az bir mühlet ver.
O yalanlayıcı zevk ve refah sahiplerini bana bırak, onlara biraz mühlet ver.
Yalan sayacak olan o varlık saahiblerini bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
Refah sâhibi (varlıklı) o yalancıları ise, bana bırak ve onlara biraz mühlet ver!
Nimet sahibi olan o yalancıları Bana bırak. Ve onlara biraz mühlet ver.
Ve o nîmet sahipleri olan mükezzipleri bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
Ayetlerimi yalanlayan o zenginlerin işini bana bırak, onlara biraz süre tanı.
Nimet ve devlet içinde yüzen, hak dini yalan sayanları, sen Bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.
Mekke döneminin baslarinda, muhtemelen Peygamberligin üçüncü veya dördüncü yilinda indirilmistir. Hattâ çogu âlimlere göre Alak, Kalem ve Müddessir sûrelerinden sonra gönderilen dördüncü sûredir. Ancak sûrenin son ayeti daha sonraki yillarda nazil olmustur. Adini, birinci ayetinde geçen ve kâfirlerin siddetli muhâlefetleri karsisinda sarsintiya ugrayip karamsarliga kapilan Hz. Peygamberin ruh hâlini dile getiren “Müzzemmil: Örtüsüne bürünen” kelimesinden almistir. 20 ayettir.