136. Allah'ın yarattığı ekinlerden ve hayvanlardan O'na bir pay ayırdılar ve akıllarınca, "Şu Allah için, şu da bizim ortaklarımız (putlarımız) için" dediler. Ortakları için olan Allah'ınkine eklenmiyor. Allah için olan ise ortaklarınkine ekleniyor... Ne kötü hükmediyorlar!
﴿١٣٦﴾
Ve onlar Mekke kâfirleri Allah için onun yarattığından ekinden ve hayvanlardan bir pay ayırdılar. O payı misafirlere, miskinlere harcıyorlar. Ayrıca putları içinde bir nasip ayırdılar. O payı da onlara hizmet edenlere harcıyorlar. Sonra zanlarınca bu Allah içindir, bu da ortaklarımız içindir, dediler. Mekke kâfirleri, Allah'ın payı olarak ayrılmış olan şeye o putların payından bir şey karıştığı zaman hemen onu alırlardı. Ya da o putların payına Allahü teâlâ'nın payından bir şey karıştığında ise onu bırakırlar, almazlardı. Ve “ Allah bundan ganidir“ derlerdi. Nitekim Allahü teâlâ'nın da buyurduğu gibi artık ortakları için olan, Allah'a O’nun canibine ulaşmaz. Allah için olan ise, ortaklarına ulaşır. Hükmeder oldukları şey, onların hükmü ne fenadır o. Ve işte böylece zikrolunan şey onlara süslenildiği gibi müşriklerden birçoklarına rızık korkusu sebebiyle çocuklarını öldürmeyi onların cinlerden olan ortakları tezyin etmişlerdir. “zağm” lâfzı fethayla okundu. Ayrıca zammeyle “zuğm“ diye de okundu. Şurakâü lâfzı refle “zeyyene “ fiilinin failidir. Bir kırâatta mef'ul için bina kılanarak” züyyine “ diye de okundu. (Bu kırâate göre) “katl” lâfzı refle, “ evlâd “ lâfzi da katl kelimesinin onu nasb etmesiyle, “Şurekâihim” lâfzı da katl kelimesinin muzâf olmasıyla cerle okundu. Bu kırâatta muzafla muzafın ileyhin arası mef'ulle ayrılmıştır. Katl lâfzının Şurekâihim lâfzına izafeti ise, o ortakların öldürmeyi emretmelerinden dolayıdır.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Allah’ın yarattığı ekin ve hayvandan Allah’a bir hisse ayırıyorlar, kendi zanlarınca bu Allah’ındır, bu da ortak (koştuk)larımızındır, diyorlar. Ortakları için ayrılan Allah'a ulaşmıyor, fakat Allah için ayrılan ortaklarına ulaşıyor! Ne kötü hüküm veriyorlar!
Müşrikler, Allah’a karşı bir bidat başlatarak, yarattığı ekinlerden ve hayvanlardan onların Allah için olduğunu ileri sürdükleri, Allah’a bir pay, putları ve ilah edindikleri şeyler için de başka bir pay ayırırlardı. Onların ortaklarına mahsus ayırdıkları paydan Allah’ın fakir ve yoksullara verilmesini meşru kıldığı yerlere verilmezdi. Allah’a mahsus ayırdıkları paydan ise onların ortak kıldıklarına ulaşır, putların tamir edilmesine harcanırdı. Onların verdiği hüküm ve taksimatları ne kadar da kötü değil mi?
Allah'ın yarattığı ekinlerle hayvanlardan Allah'a pay ayırıp zanlarınca, bu Allah'a, bu da ortaklarımıza (putlarımıza) dediler. Ortakları için ayrılan Allah'a ulaşmıyor, fakat Allah için ayrılan ortaklarına ulaşıyor! Ne kötü hüküm veriyorlar?
Allah’ın yarattığı ekin ve hayvanlardan Allah’a pay ayırıp zanlarınca, “Bu Allah’a, bu da ortaklarımıza (putlara)” dediler. Ortakları için ayrılan Allah’a ulaşmıyor, fakat Allah için ayrılan ortaklarına ulaşıyor! Ne kötü hüküm veriyorlar!
Tuttular Allah’ın yarattığı ekinden ve davardan, müşrikler, hisseler ayırdılar ve inançlarınca: "- Bu Allah’ın ve bu da Allah’a ortak koştuğumuz putların" dediler. Putlar için olan hisse çoğalsa, ondan Allah için harcamazlar. Fakat Allah için ayırdıkları hisse çoğalınca, Allah’ın ihtiyacı yoktur diye, putları yolunda harcarlar. Ne kötü hüküm vermektedirler!...
Kendi zanlarina gore, «Bu Allah’indir, bu da putlarimizindir» diyerek, Allah’in yarattigi hayvanlar ve ekinlerden pay ayirdilar. Putlari icin ayirdiklari Allah icin verilmez, ama Allah icin ayirdiklari putlarina verilirdi; ne kotu hukum veriyorlardÙ!
Bir de kalkıp Allah’a, yarattığı ekin ve davarlardan bir pay ayırdılar da kendi Zanlarınca, «bu Allah için, şu da ortaklarımız (olan putlarımız) içindir» dediler. Ortakları için olanı Allah tarafına geçmezdi, (ama) Allah için olanı ortaklarına (aktarılarak) geçip ulaşırdı. Hükmettikleri şey ne kötü!
Allah’ın yarattığı ekin ve hayvanlardan Allah’a bir hisse ayırmakta ve kendilerince: «Bu, Allah’a ait; şu da ortaklarımıza ait» demektedirler. Ortakları için olan hisse Allah’a ulaşmamakta, fakat Allah’a ayrılan hisse ortaklarına ulaşmaktadır. Verdikleri hüküm ne kötüdür.
Onlar Allah için, onun yaratdığı ekin ve meyvelerle hayvanlardan, bir hisse ayırdılar da kendi boş zanlarınca «Şu Allahın, dediler, şu da ortaklarımız (olan putlar) ın. Ortaklarına âid olanlar Allaha ulaşmaz amma, Allaha âid olanlar, (evet) onlar ortaklarına gider! Hükm edegeldikleri bu şeyler ne kötüdür!
Allah`a, (kendi) yarattığı ekinler ve en`amdan (sağmal hayvanlardan, güyâ) bir hisse (ve putlarına da bir hisse) ayırdılar da, zanlarınca: `Bu Allah`ındır, bu da (O`na şirk koştuğumuz) ortaklarımızındır!` dediler. Hâlbuki ortaklarına âid olan, Allah`a hiç ulaşmaz; Allah`a âid olana gelince, o hemen ortaklarına ulaşıyor. Ne kötü hüküm veriyorlar!
Onlar; Allah için, O’nun yarattığı ekin ve davarlardan bir pay ayırdılar ve kendi zanlarına göre; bu, Allah’ındır, bu da koştuğumuz ortaklarımızındır, dediler. Ortaklarına ait olanlar Allah’a ulaşamaz dı da, Allah’a ait olanlar ortaklarına giderdi. Ne kötüdür hükmedegeldikleri şeyler.
Ve (o müşrikler) Allah için O’nun yarattığından, ekinden ve hayvanlardan bir pay ayırdılar, sonra zûmlarınca, «Bu Allah içindir, bu da ortaklarımız (putlarımız) içindir,» dediler. Artık ortakları için olan Allah’a ulaşmaz, Allah için olan ise o ortaklarına ulaşır. Hükmeder oldukları şey ne fena!
Onlar Allah’a, O’nun yarattığı ekinlerden ve hayvanlardan sınırlı bir pay ayırdılar. Asılsız saplantıları uyarınca «Bu Allah’ın bu da O’na koştuğumuz ortakların payıdır» derler. Fakat koştukları ortakların payı Allah’a geçmezken, Allah’ın payı bu ortaklara geçebiliyor. Ne kötü hüküm veriyorlar.
Allah’ın yarattığı ekinlerden ve hayvanlardan kendilerince Allah’a bir hisse ayırdılar da kendi batıl iddialarınca: "Şu, Allah’ın" dediler, "Şu da uluhiyette ortakları olan putlarımızın."Ortakları için ayırdıkları, Allah’ın hissesine konulmaz, ama Allah’a ait olanlar ortaklarının hissesine aktarılır. Bunlar ne kötü hüküm veriyorlar!
Aynı konudaki âyetler: Bakara 165, Âl-i İmrân 151, Nisâ 117, Mâide 76, En'âm 1
